سيلى مى‌زد و حضرت بيدرنگ اعتراض مى‌كند و مى‌گويد: «چرا مرا مى‌زنى؟». «١» دو- هرچند در اناجيل از جنگ و جهاد به صراحت سخن نرفته است، امّا از پاره‌اى سخنان و رفتارهاى عيسى (ع) برمى‌آيد كه وى نه‌تنها در مقام سازش با ستمكاران و منحرفان نبوده، بلكه مصمم به مبارزه با آنان بوده است. اينكه مى‌گويد آمده است تا شمشير را به جاى صلح به زمين آورد، و آنگاه كه احساس خطر مى‌كند به حواريون فرمان مى‌دهد كه حتى با فروختن جامه خويش شمشير تهيه كنند، و خود، معبد اورشليم را از وجود صرافان و كبوترفروشان پاك مى‌سازد- كه بى‌گمان به صرف توصيه و با مسالمت ميسّر نبوده، زيرا حتماً واكنش آنان را برانگيخته است «٢»- همه، حاكى از تصميم عيسى به مبارزه و درصورت امكان دفاع مسلحانه است.
سه- به رغم تصميم عيسى (ع) به دفاع مسلحانه و استفاده از شمشير، شرايط و عِدّه و عُدّه لازم براى انجام اين مهم فراهم نبوده است. به همين دليل، حضرت به حواريون توصيه مى‌كند كه در سفرهاى تبليغى بر آزارى كه مى‌بينند شكيبا باشند يا از آن‌كه در مقام دفاع از او دست به شمشير مى‌برد، مى‌خواهد كه شمشير خود را غلاف كند. همچنين به خوبى روشن است كه اين سخن عيسى كه «آنچه را مال قيصر است به قيصر و آنچه را مال خداست به خدا بدهيد»- كه به اشتباه «كار قيصر را به قيصر واگذاريد و كار خدا را به خدا» نقل، و از آن، پرهيز حضرت از مبارزه با پادشاهان ستمگر و روى خوش نشان دادن به آنان و دورى از سياست استفاده شده- در شرايط تقيه بيان شده است. «٣» اعتبار اناجيل‌ به باور مسيحيان، عيسى (ع) نه حامل پيام و وحى الهى كه عين پيام و تجسم وحى الهى بوده است. از اين رو، هيچ‌گاه ادعا نكرده‌اند كه وى كتابى آسمانى به نام انجيل از جانب خدا براى بشر آورده است. به اعتقاد آنان، اناجيل موجود، تنها، زندگينامه و سخنان عيسى است كه‌