قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٢٠٢
سه- داشتن رأى و تدبير جنگى: فقيهان تصريح كردهاند كه كشتن پيرمردان فرتوت، نابينايان، زمينگيران، راهبان و صومعهنشينان، آنگاه كه داراى رأى و تدبير جنگى باشند، جايز است، زيرا «دريد بن الصمه»- با اينكه صدوپنجاه ساله بود- در جنگ حنين به دست مسلمانان كشته شد و پيامبر (ص) هم بر آنان خرده نگرفت. مشركان او را به دليل آشنايىاش با جنگ در قفسهاى آهنين حمل مىكردند تا به آنان چگونه جنگيدن را بياموزد. «١» ٢. مثله كردن مثله كردن، بريدن عضوى از اعضاى بدن ديگرى- مانند گوش و بينى- است. «٢» به اتفاق همه فقيهان، مثله كردن افراد دشمن درحال جنگ حرام و ممنوع است. «٣» براى نمونه، حضرت امام خمينى (ره) در پاسخ به سؤالى در اين باره فرموده: «مثله كردن جايز نيست و بايد از آن اجتناب شود و شما كه رزمندگان اسلام هستيد، اجتناب مىكنيد، ولى دشمنان به اسلام پايبند نيستند». «٤» دليل حرمت مثله كردن اين است كه پيامبر (ص) هرگاه گروهى را به نبرد مىفرستاد، آنان را از مثله كردن دشمن نهى مىكرد. «٥» ديگر اينكه حضرت على (ع) از پيامبر (ص) نقل مىكند:
«از مثله كردن بپرهيزيد، هرچند در باره سگ گزنده باشد». «٦» شيخ محمد حسن قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام ٢١٣ ١. غرامت در جنگ با كافران حربى ص : ٢١١ نجفى از ادلّه يادشده و بيشتر فتاواى فقيهان استفاده كرده كه مثله كردن چه در حال جنگ يا غير آن و چه پس از مرگ يا پيش از آن حرام است. وى همچنين معتقد است كه در حرمت مثله كردن، فرقى نيست ميان اينكه دشمن مسلمانان را مثله كرده باشديا نكرده باشد، زيرا هرچند آيه وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ «٧» ، قصاص را در مثله كردن جايزمىشمارد، امّا اطلاق ادلّه و فتاواى مزبور اين كار را ممنوع مىداند. «٨» از اين رو، مثله