اميرالمؤمنين (ع) هم در جنگ با بغات، ياران شهيدش را بدون غسل و كفن دفن كرد.
إنَّ عَلِيّاً (ع) لَمْ يُغَسِّلْ عَمّارَ بْنَ ياسِرٍ وَ لا إبنَ عُتْبَةَ يَوْمَ صِفَّيْنِ وَ دَفَنَهُما فى‌ ثِيابِهِما وَ صَلّى‌ عَلَيْهِما «١» على (ع) عمّار ياسر و ابن عتبه (هاشم مِر قال) را در روز صفّين غسل نداد و با لباسهايشان به خاك سپرد و بر آنها نماز گزارد.
امّا غسل و كفن شهيدان قسم دوم كه بعد از مجروح شدن در خارج از ميدان جنگ و بعد از انتقال به پشت جبهه به شهادت مى‌رسند، «٢» ساقط نيست، بلكه بايد لباسهايشان را بيرون آورد و بعد از غسل و كفن و اقامه نماز به خاك سپرد و اگر غسل ممكن نباشد، بايد به جاى غسل تيمّم انجام شود.
٣. شهيدان غير نظامى‌ برخى مردم كه در جنگ نقش مستقيم ندارند، ممكن است در اثر هجوم دشمن به قتل برسند.
اگر اين كشتار در اثر تبعات جنگ و جهاد فى سبيل الله باشد اين كشته‌هانيز شهيد محسوب مى‌شوند و در اينجا عنوان شهداى غير نظامى را در باره آنها به كار مى‌بريم. همچنين افراد غير نظامى كه توسط دشمن اسير شده‌اند، اگر به‌عنوان سپر انسانى مورد استفاده قرار بگيرند و به قتل برسند را هم مى‌توان در زمره شهداى غير نظامى جاى داد. اين شهدا از نظر غسل و كفن مانند قسم دوّم از شهداى نظامى هستند، يعنى غسل و كفن از آنها ساقط نيست و بايد بعد از غسل، كفن و حنوط و نماز، دفن شوند.
ايثارگران‌ ١. مجروحان‌ مجروح شدن همچون شهادت به‌طور معمول بر اثر جهاد و درگيرى پيش مى‌آيد و چنانچه جهاد فى سبيل‌الله باشد، اجرى عظيم دارد. «٣»