شيخ طوسى و علّامه حلّى در باره خانواده رزمندگان و رفاه حال آنان اشاراتى دارند. شيخ مى‌گويد: «فرزندان مجاهدان مادامى كه مجاهدان در حال حيات هستند. [از بيت‌المال‌] اعطا مى‌شوند، بنا بر آنچه پيش‌تر گفتيم». «١» علّامه مى‌گويد: «امام رزمندگان را سرشمارى مى‌كند و آنها كسانى هستند كه به سنّ بلوغ رسيده‌اند و سواره و پياده ايشان را مشخص مى‌كند تا به مقدار كفايتشان بر آنها عطا كند. همچنين فرزندان مجاهدان يعنى كسانى كه به سنّ بلوغ نرسيده‌اند و زنها (همسران و دختران مجاهدان) را سرشمارى مى‌كند و هر گروهى از ايشان را به اندازه كفايتشان و نسبت به هزينه شهر خودشان عطا مى‌كند. امام مى‌تواند در عطا برخى را بر برخى ديگر برترى دهد، ليكن نه از غنيمت، بلكه از سهم سبيل‌اللّه و سهم ابن السبيل». «٢» ٢. رسيدگى به خانواده اسيران و ايثارگران‌ ايثارگران و نيز اسيرانى كه بعد از نهايت تلاش و كوشش در جهاد به اسارت درآمده‌اند، جزء رزمندگان محسوب مى‌شوند و آنچه در باره خانواده رزمندگان ملاحظه مى‌شود، در باره خانواده آنان نيز بايد مراعات شود، بلكه آنها از جهتى اولويت دارند، زيرا علاوه بر حضور در صحنه جهاد و تحمّل سختيهاى آن، مشقّت جراحت يا معلوليت يا اسارت و يا همه آنها را چشيده‌اند و يا اينكه مفقود شده و خانواده خود را در انتظار و بلاتكليفى گذاشته‌اند. پس سزاوار است بيشتر مورد توجّه باشند.
٣. رسيدگى به فرزندان و بازماندگان شهيدان‌ مقتضاى مقام با عظمت شهيد و قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام ٢٩٧ ٢. قرارداد مهادنه ص : ٢٩٣ قدرشناسى نسبت به جانفشانى او اين است كه بازماندگان شهدا تكريم شوند و فرزندان ايشان جاى خالى پدر را چندان حس نكنند.
هنگامى كه خبر شهادت جعفر بن ابى‌طالب رسيد، رسول خدا (ص) به فاطمه زهرا (س) دستور داد كه سه روز براى اسماء بنت عميس (همسر جعفر) غذا تهيّه كند و سه روز- براى اظهار همدردى- پيش ايشان باشد. «٣» خود آن حضرت عبداللّه فرزند جعفر را نوازش و بر مركب خود سوار كرد و به منزل ايشان رفت، و هنگام اعلان خبر شهادت جعفر و اينكه‌