« [فَرَوَشى‌ها] در پهنه رزم، براى خانه و سرزمين خويش مى‌جنگند؛ براى آنجا كه خانه و كاشانه داشته‌اند؛ آنچنان كه گويى دلير مردى رزم‌افزار بر ميان بسته، دارايى فراهم آورده خويش را پاس مى‌دارد». «١» «زرتشت از اهوره مزدا پرسيد: اى اهوره مزدا، ...، بهرام «٢» اهوره آفريده را در كجا بايد نام برند و به يارى خوانند؟ ... آنگاه اهو قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام ٥٢ ٣. دفاعى بودن ص : ٥٠ ره مزدا گفت: اى زرتشت، هنگامى كه دو سپاه در برابر يكديگر ايستند و آرايش رزم گيرند». «٣» [زرتشت:] «بشود كه آشتى بهره ما بشود، چنان‌كه راهها را پايانى خوش است؛ در كوهها گذرگاههاىِ خوب توان يافت؛ از جنگلها آسان توان گذشت و رودهاى ناوتاك را به خوشى توان پيمود». «٤» «شهريار و فرمانرواى كشور كه خواستار آشتى و سازش براى كشور و نيرومندىِ تنِ خويش بود، او را بستود». «٥» « [من آرزومندِ] نيروى نيك آفريده و خوب پرورده، پيروزىِ اهوره آفريده و برترى شكست دهنده‌ام تا [من و همگنانم‌] بتوانيم بدخواه را از دور ديدبانى كنيم و دشمن را برانيم و هَمِستار بدخواهِ كينه‌ور را به يك زخم، از پاى درآوريم. [من آرزومندم‌] كه در پيكار با هر بدخواه كينه‌ور، هر بدخواه زشتِ بدانديشِ بدگفتارِ بدكردارى، بر او چيرگى يابم و پيروز شوم». «٦» «همو (انسان سير) ست كه مى‌تواند در برابر فرمانرواى خودكامه و تبهكار به ستيزه درايستد و او را به سر فرو كوبد». «٧»