شوند بايد هر دو باهم به فروش برسند و اگر در اختيار فرد يا خانواده‌اى قرار داده شوند، بايد هر دو با هم باشند، مگر فرزند بزرگ شده، نيازى به مادر نداشته باشد. هنگامى كه سبايا را بر رسول خدا (ص) عرضه مى‌كردند، ايشان را به صف نموده و به آنها نظر مى‌كرد؛ اگر زنى گريان مى‌شد، از علت آن سؤال مى‌كرد، اگر زن مى‌گفت: پسرم يا دخترم فروخته شده است، بچه را به او برمى‌گرداند. «ابو اسَيْد ساعدى» تعدادى سبى به حضور رسول اكرم آورد ... پيامبر مشاهده كرد كه زنى از ميان ايشان گريه مى‌كند، بدو فرمود: «براى چه گريه مى‌كنى؟» گفت: پسرم در ميان قبيله «بنى عَبْس» به فروش رفت. آن حضرت خطاب به ابواسيد فرمود: «سوار مى‌شوى و آن (پسر) را مى‌آورى؛ همچنان كه فروخته‌اى». ابو اسيد سوار شد و پسر آن زن را برگرداند. «١» همچنين نقل شده كه پيامبر زنى را در ميان سبايا گريان ديد. سؤال كرد: «چرا گريه مى‌كنى؟ گرسنه هستى؟ لباس ندارى؟» عرض كرد: بين من و فرزندم (ضميره) جدايى انداخته‌اند. رسول خدا (ص) فرمود: «بين مادر و فرزند جدا نمى‌شود». سپس قاصد فرستاد و كسى را كه ضميره پيش او بود، احضار كرد و ضميره را از او خريدارى نمود. «٢» ابو ايّوب از رسول خدا نقل مى‌كند كه مى‌فرمود:
مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ والِدَةٍ وَ وَلَدِها فَرَّقَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ احِبَّتِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ «٣» هر كسى ميان مادر و فرزندش جدايى اندازد، خداوند متعال در روز قيامت بين او و عزيزانش جدايى مى‌اندازد.
دو- ممنوعيت جدايى انداختن بين دو برادر: سماعه مى‌گويد: از امام صادق (ع) سؤال كردم كه آيا مى‌شود بين دو برادر مملوك (برده) تفرقه انداخت و همچنين بين زن و فرزندش؟ فرمود: «نه، اين كار حرام است، مگر اينكه خودشان بخواهند». «٤» از روايات ديگرى كه در اين زمينه هست نيز استفاده مى‌شود كه تفرقه بين دو برادر خردسال اسير و همچنين دو خواهر اسير و بين برادر و خواهر اسير، همانند تفرقه بين مادر و