فصل چهارم: اقدامات ممنوع و مشروع‌ اقدامات ممنوع‌ پيش‌تر گفته شد كه از ويژگيهاى جنگ و جهاد در اسلام، «انسانى بودن» آن است، يعنى اسلام مجاهدان را در مصاف با دشمن به رعايت حقوق انسانى و پرهيز از اقدامات غيرانسانى ملزم مى‌كند. در اين فصل بايسته است كه به بيان اين اقدامات و ادلّه ممنوعيت آنها بپردازيم.
١. كشتن غيرنظاميان‌ از اقدامات ممنوع در جهاد با دشمن، كشتن غيرنظاميان است. اين ممنوعيت از ادله ذيل استفاده مى‌شود:
يك- ادله عام: دليل عام حرمت كشتن غيرنظاميان از قرآن كريم، آيه ١٩٠ سوره بقره است:
وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ‌ و در راه خدا با كسانى كه با شما مى‌جنگند، بجنگيد، و [لى‌] از اندازه درنگذريد، زيرا خداوند تجاوزكاران را دوست نمى‌دارد.
«قتال» و «مقاتله» (مصدر قاتلوا و يقاتلونكم) به معناى تلاش كسى است براى كشتن ديگرى كه در صدد كشتن اوست. «١» بنا بر يك احتمال مراد از «الذين يقاتلونكم»، مقاتلين (نظاميان)، و مراد از «ولا تعتدوا»، نهى از كشتن غيرمقاتلين (غيرنظاميان) است. «٢» از اين رو، آيه مجاهدان را تنها به جنگ با مقاتلين و كشتن آنان امر، و از جنگ با غير مقاتلين و كشتن آنان نهى مى‌كند.