قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٨٤
[به هنگام نبرد] با مشركان، دستهجمعى پيكار كنيد؛ همانگونه كه آنان دستهجمعى با شما پيكار مىكنند.
دو- روايات:
مَنْ قُتِلَ دُونَ مَظْلِمَتِه فَهُوَ شَهيدٌ «١» هر كس در دفاع [از جان و خانواده و اموالش] كشته شود، شهيد است.
مَنْ قُتِلَ دُونَ مالِه فَهُوَ شَهيدٌ «٢» هر كس در مقام دفاع از مال خويش كشته شود، شهيد است.
٣- ٢. اهداف جنگ با بغات از نظر اسلام، دولت مشروع «٣» اسلامى در صورت لزوم حق دارد به منظور تحقق هدفهاى مشروع، با مخالفان داخلى خود وارد جنگ شود. اين هدفها را مىتوان در سه هدف مهم ذيل خلاصه كرد:
١- ٣- ٢. ريشهكن كردن فساد و طغيان: اگر در ناحيهاى از سرزمين اسلامى يا يك كشور مسلمان، عدّهاى سر به شورش گذارند و از فرمان حاكم اسلامى و ولىّ امر مسلمانان خارج شوند و با خونريزى و فساد، نظم عمومى جامعه اسلامى را خدشهدار كنند، حاكم اسلامى مىتواند براى ريشهكن كردن فساد و انهدام كانون طغيان، با آنان وارد جنگ شود، زيرا براى حفظ حيات جامعه اسلامى، از ميان بردن فساد و طغيان امرى مشروع است. هيچ انسان خردمندى در شرايطى كه طغيانگران و مفسدان قصد تباهى جامعه را دارند، دست روى دست نمىگذارد و با سكوت خود، به گسترش فساد و طغيان يارى نمىرساند. قرآن كريم نيز از آن رو دفاع در مقابل تجاوز را مشروع و لازم مىداند كه از فساد جلوگيرى مىكند: