اختصاص ندارد. قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِى أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْانُ هُدًى لِّلنَّاسِ (بقره: ١٨٥)
[روزه، در چند روز معدود] ماه رمضان است؛ ماهى كه قرآن، براى راهنمايى مردم در آن نازل شده است.
بر اين اساس، پيامبر اكرم (ص) نيز پيامبر همه انسانهاست:
قُلْ يا أَيِّهَا النَّاسُ إِنِّى رَسُولُ اللَّهِ إلَيْكُمْ جَمِيعاً (اعراف: ١٥٨)
[اى پيامبر] بگو: اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم.
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلّا كافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذيِراً وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ (سبأ: ٢٨)
و ما تو را جز براى همه مردم نفرستاديم تا [آنها را به پاداشهاى الهى‌] بشارت دهى و [از عذابش‌] بترسانى، ولى بيشتر مردم نمى‌دانند.
اسلام با توجه به رسالت جهانى‌اش، حقّ ابلاغ خود را براى همه انسانها محفوظ مى‌دارد و آن را مشروع مى‌داند. از اين رو، قرآن كريم، ابلاغ و رساندن را يكى از مهم‌ترين مأموريتهاى پيامبر اكرم (ص) معرفى مى‌كند، حتّى در برخى آيات اين وظيفه به صورت حصر بيان شده است:
وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبينُ «١» و بر پيامبر چيزى جز رساندن آشكار نيست.
مسئوليت ابلاغ و تبليغ دين، تنها بر پيامبر اكرم (ص) نيست، بلكه همه انسانهاى صالح و آگاه به ويژه پيشوايان حق و رهبران جوامع اسلامى وظيفه دارند كه بدون پروا و هراس از قدرتهاى اهريمنى، به تبليغ و ترويج دين اسلام بپردازند. «٢» اينك اين پرسش مطرح مى‌شود كه اگر قدرتها و حكومتها مانع انجام اين مأموريت خطير شوند و نگذارند كه پيام اسلام به گوش انسانها برسد، آيا مقابله با آنان و رفع موانع دعوت با جنگ، عملى مشروع است يا خير؟ در پاسخ بايد گفت: برپايى جنگ براى رساندن پيام اسلام مشروع است، زيرا اوّلًا، بدون از ميان برداشتن موانع، ابلاغ رسالت و تبليغ دين- كه از نظر عقل و نقل، ضرورى و واجب است- هيچ‌گاه جامه عمل نخواهد پوشيد. از ميان برداشتن‌