قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٦٧
مسلمان را غارتگر معرفى كردهاند. «١» اين قضاوت، بيشتر، از جهل و كينه به اسلام ناشى مىشود تا از علم و انصاف.
در اسلام، جنگى كه منشأ آن، طمع مادى و هدف از برپايى آن، كسب منافع دنيوى باشد، مردود است؛ هر چند كسب غنايم بهعنوان يكى از لوازم جنگ مورد تأييد قرار گرفته و براى آن قوانين و مقرراتى وضع شده است. قرآن كريم رزمندگان اسلام را از برافروختن آتش جنگ براى به دست آوردن غنيمت برحذر مىدارد:
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فى سبيل اللَّهِ فَتَبَيَّنوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغَانِمُ كثيرَةٌ كَذلكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلونَ خَبيراً (نساء: ٩٤)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! هنگامى كه در راه خدا گام برمىداريد [و به سفرى براى جهاد مىرويد]، تحقيق كنيد! و براى اينكه سرمايه ناپايدار دنيا [غنيمت] بهدست آوريد، به كسى كه اظهار صلح و اسلام مىكند، نگوييد: مسلمان نيستى!، زيرا غنيمتهايى فراوان [براى شما] نزد خداست. شما پيشتر چنين بوديد و خداوند بر شما منّت نهاد [و هدايت شديد] پس [به شكرانه اين نعمت بزرگ] تحقيق كنيد! خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است.
پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد:
همانا، ارزش اعمال به نيّتهاست و به هر كسى برابر نيّتش پاداش مىدهند. پس هر كس براى كسب رضا و ثواب الهى بجنگد، پاداشش بر خداست و هر كس براى متاع دنيا و [حتى] زانوبند شترى نبرد كند، جز آن، چيزى براى او نخواهد بود. «٢» ٤- ١. تحميل عقيده گسترش و پيشرفت سريع اسلام در نقاط مختلف جهان و گرايش ملتهاى گوناگون به آن، موجب شده است تا شمارى از مستشرقان اين موفقيّت شگرف را وامدار قدرت شمشير