قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٦١
فصل دوم: اهداف جنگ و صلح اهداف جنگ بىگمان، جنگ به خودى خود هدف نيست، بلكه وسيلهاى است براى رسيدن به هدفهايى كه جز از راه جنگ قابل دستيابى نيست. پرسش اساسى اين است كه آيا مىتوان براى تحقق هر هدفى به جنگ متوسّل شد؟ در پاسخ بايد گفت كه مشروع بودن و نبودن جنگها، بستگى تام به مشروع بودن و نبودن هدفها دارد. در اين بحث مدّعا اين است كه اسلام تنها براى دستيابى به هدفهاى مشروع، جنگ را جايز مىداند. پيش از بيان هدفهاى مشروع و غير مشروع جنگ از ديدگاه اسلام و اثبات مدّعاى بحث، لازم است دو مطلب بررسى شود؛ يكى چرايى تشريع جنگ و جهاد در اسلام، و ديگر، منافات نداشتن وجود قانون جنگ در اسلام با روح و رسالت دين.
مطلب اول: پيامبر اكرم (ص) پس از مبعوث شدن به رسالت، سه سال مخفيانه مردم را به اسلام دعوت كرد و سپس مأموريت يافت تا دعوت خويش را علنى كند و مردم را آشكارا به پذيرش واپسين دين الهى فراخواند. «١» به فرمان الهى، اين مرحله با دعوت خويشاوندان آن حضرت آغاز گرديد. «٢» فراخوان آشكارا به توحيد و نهى از پرستش بتان و دعوت مردم به رعايت حقوق انسانها و ترك عادات زشت و غير انسانى، سران مشرك قريش را سخت آشفته ساخت و مخالفت