ديگر راه پايان دائم جنگ، تسليم شدن كافران حربى يا بغات است. تسليم در حقيقت گونه‌اى از تحكيم است و فقيهان از همين رو آن را در بحث تحكيم آورده‌اند. تسليم پيمانى است كه با كافران حربى بسته مى‌شود مبنى بر اينكه امام مسلمانان يا كسى كه از جانب وى تعيين مى‌شود، در باره آنان حكم كند. «١» ادلّه مشروع بودن، شرايط و آثار تسليم، همانند تحكيم است. در ماجراى غزوه بنى قَينقاع- كه در پى نقض پيمان عدم تعرض از سوى يهود بنى‌قينقاع رخ داد- پيامبر (ص) قلعه‌هاى يهوديان را محاصره كرد تا به تنگ آمدند و تسليم شدند. پيامبر (ص) با اصرار عبداللّه بن ابىّ- كه پيش از اسلام با بنى‌قينقاع همپيمان بود- از كشتن آنان درگذشت و از مدينه بيرونشان كرد و اموالشان پس از اخراج خمس ميان مسلمانان قسمت شد. «٢» تسليم بغات با زمين گذاشتن سلاح و پذيرش مجدد اطاعت از امام تحقق مى‌يابد. بغات با تسليم- جز تحمل مجازات جنايتهايى كه در زمان بغى مرتكب شده‌اند، چه جانى و چه مالى «٣»- مجازات ديگرى ندارند.
٥. فتح و پيروزى‌ آخرين راه پايان دائم جنگ، فتح و پيروزى مسلمانان بر كافران حربى و بغات يا بالعكس است. جنگ بدر و فتح مكه، و جنگ جمل و نهروان نمونه‌هاى پيروزى مسلمانان بر كافران حربى و بغات است و جنگ احد نمونه پيروزى مشركان قريش بر مسلمانان. آثار و پيامدهاى فقهى اين راه پيش‌تر در فصلهاى پنجم و ششم بخش سوم گذشت.