اگر در حين عدّه همسر مفقود پيدا شد و به همسرش مراجعت كرد، همسر متعلّق به او است و الّا با اتمام مدّت عدّه، آزاد مى‌شود و مى‌تواند ازدواج كند. «١» اگر بعد از تمام شدن عدّه، با ديگرى ازدواج كند و سپس مفقود پيدا شود ديگر حقى نسبت به او ندارد.
اگر بعد از تمام شدن عدّه و قبل از اينكه با ديگرى ازدواج كند مفقود برگردد، مشهور اين است كه باز هم اولويّتى نسبت به او ندارد. «٢» اگر در مسئله فوق زوج برنگردد ولى معلوم شود كه زنده است آيا اين هم به حكم آمدن است؟ دو احتمال دارد؛ يك احتمال اين است كه معلوم شدن حياتش با آمدن فرق دارد و در اين صورت به همان حكم ظاهرى- كه حاكم صادر كرده- عمل مى‌شود. «٣» اگر معلوم شود كه زوج در حال عدّه همسرش يا پيش از آن يا بعد از آن مرده است، باز به همان حكم ظاهرى عمل مى‌شود و نيازى به تجديد عدّه نيست، ولى بعضى گفته‌اند كه اگر مرگش در حال عدّه يا بعد از عدّه معلوم شود، بايد عدّه تجديد شود مانند موارد ديگر كه زن موظّف است بعد از رسيدن خبر مرگ شوهرش عدّه نگه دارد. «٤» يادآورى: آنچه در مورد مفقود گفتيم بنا بر مشهور بود، امّا برخى از علماى بزرگ در حكم مفقود بين انواع آن فرق قائل شده‌اند و احكام سابق را اختصاص داده‌اند به شخصى كه در مسافرت مفقود شده باشد، امّا در مورد كسى كه در اثر شكستن كشتى در دريا مفقود شده و يا شخصى كه در جبهه جنگ مفقود شده، گفته‌اند كه اگر قرائنى كه موجب حصول علم عادى براى مرگ مفقود مى‌شود حاصل گردد، كافى است و چهار سال صبر كردن و جست‌وجو لازم نيست و همسرش بدون اينكه به حاكم شرع مراجعه نمايد مى‌تواند ازدواج كند. «٥»