اهل بيت پيامبر (ع) نيز در حال اسارت و سفر كوفه و شام از هر موقعيتى براى تبليغ دين و رسوا كردن بنى‌اميه استفاده كردند. حضرت زينب (س) و امام سجاد (ع) در كوفه و در شام خطبه خواندند و مردم را آگاه كردند و در اين مورد با همه محدوديتها و آزارها به‌گونه‌اى تلاش كردند كه دشمن را در هدف خود ناكام گذاشته، پيام خون شهيدان كربلا را به همه جا و همه زمانها رساندند. «١» كشته‌ها و مجروحان دشمن‌ دشمنان مسلمانان در جنگ يا كفّار هستند و يا بغات كه به ظاهر مسلمان هستند. در جنگ ممكن است عده‌اى از آنها كشته و يا مجروح گردند. در اينجا به نحوه برخورد با كشته‌ها و مجروحان دشمن به‌طور جداگانه اشاره مى‌كنيم:
١. كشته‌هاى كفّار مرده كافر از نظر اسلام داراى احترام نيست و اگر كافر در مقابله با اسلام كشته شود، بى‌ارزش بودن او روشن‌تر است. تجهيز كافر يعنى تغسيل، تكفين و تدفين «٢» مرده كافر جايز نيست، هر چند كافِر ذمّى يا خويشِ نزديك مسلمان باشد. از امام صادق (ع) در باره شخص نصرانى كه با مسلمان هم سفر است و در مسافرت مى‌ميرد سؤال شد. آن حضرت فرمود: «مسلمان غسلش نمى‌دهد و ارزشى ندارد و او را دفن نمى‌كند و بر سر قبر او نمى‌ايستد، اگر چه پدرش باشد». «٣»