نكرد و خون عده‌اى را حفظ نمود، وفادارى و اعتقاد خويش را نسبت به اسلام و رهبرى ثابت كرد، و به درجه شهادت و زندگى در جوار خداى متعال دست يافت.
٤- ٣- ٣. حفظ روحيّه انقلابى: تاريخ نشان مى‌دهد كه مسلمانان آزاده‌اى كه احياناً گرفتار دشمن مى‌شدند، هرگز در برابر قدرت و شوكت ظاهرى خصم سر فرود نياورده‌اند و با قامتى استوار و نستوه، دل به خدا سپرده، روحيّه انقلابى خويش را حفظ كرده‌اند. منشأ اين رفتار را مى‌توان در «ايمان به پيروزى» و «اميد به الطاف الهى» جست‌وجو كرد.
يك- ايمان به پيروزى: قرآن مجيد در اين باره تابلوهاى زيبايى در برابر چشم رزمندگان ترسيم كرده است كه جان و دل را صفا مى‌بخشد. «خداوند مقرّر داشته است كه من و پيامبرانم بر دشمن غلبه مى‌يابيم كه خداوند توانا و نيرومند است». «١» «همانا حزب خدا همان پيروزمندان‌اند». «٢» «و براستى سپاه ما هر آينه پيروزند». «٣» دو- اميد به الطاف الهى: انسان مؤمن در هيچ لحظه‌اى خود را از لطف و رحمت خداوند بى‌نياز نمى‌داند:
وَ عَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فى‌ الشِّدَّةِ وَ الرَّخاءِ «٤» و تنها به تو بايد اعتماد كرد، چه در سختى و چه در خوشى.
وَ اجْعَلْنى‌ مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً فِى الرَّخاءِ دُعاءَ الُمخْلِصينَ الْمُضْطَرّينَ لَكَ فِى الدُّعاءِ «٥» خداوندا! مرا همانند آن مخلصان قرار ده كه در خوشى و آسايش تو را چنان مى‌خوانند كه گرفتاران و بيچارگان با اخلاص در حال اضطرار.
وَ لا ايِساً مِنْ اجابَتِكَ لى‌ وَ انْ ابْطَأْتَ عَنّى‌ فى‌ سَرَّاءَ كُنْتُ اوْ ضَرَّاءَ اوْ شِدَّةٍ اوْ رَخاءٍ اوْ عافِيَةٍ اوْ بَلاءٍ ... «٦»