خواستند، از مال خودش پرداخت مى‌شود». «١» بدين ترتيب، رزمنده مسلمان نهايت تلاش خود را به كار مى‌برد و در نتيجه دشمن را سركوب كرده يا به شهادت مى‌رسد يا بر اثر جراحات سنگين از حركت باز مى‌ماند و در اين صورت، اگر به دست دشمن افتاد، گناهى بر او نيست و نزد خداوند معذور و مأجور است. ناگفته نماند كه اگر توان دشمن بيش از دو برابر نيروى خودى باشد، رزمنده مى‌تواند به منظور گريز از اسير شدن، عقب‌نشينى كرده و از جبهه ديگر يا در موقعيت ديگرى بر دشمن يورش بَرَد. «٢» ٢- ٣. وظايف مسلمان در اسا قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام ٢٧٧ ١. مقام شهيد ص : ٢٧٦ رت‌ ١- ٢- ٣. آزادگى: ابوبصير مى‌گويد: شنيدم كه امام صادق (ع) فرمود: «آزاد مرد در همه حال آزاده است، در برابر گرفتاريها صبر پيشه كند و در برابر مصيبتها سر فرود نياورد، اگر چه اسير و مقهور گشته و سختى جايگزين آسايش وى شود، چنان كه بردگى، مغلوبيّت، اسارت و نيز تاريكى چاه و هراس آن و پيامدهايش، آزادگى يوسف صدّيق امين- صلوات خدا بر او باد- را مخدوش نكرد تا اينكه خدا بر وى منّت نهاد و ستمگر سركشى را كه مالكش بود، بنده وى ساخت». «٣» ٢- ٣- ٣. استوارى در عقيده: رزمنده مسلمان بر مبناى عقيده خويش و در راه دفاع از مقدسات و اعتقادات قدم به ميدان نبرد نهاده است. بنابراين، ايمان او چنان عميق و ريشه‌دار است كه جان خود را فداى آن مى‌كند. چنين فردى در هيچ شرايطى دست از مقدسات خود برنخواهد داشت. شديدترين شكنجه‌ها و طولانى‌ترين رنجها و آزارها را تحمل خواهد كرد، امّا از عقيده و آرمان خود دست نخواهد كشيد؛ چنان‌كه آزاد مردان چنين كردند و چنين مى‌كنند. صفحات تاريخ اسلام مشحون از اين گونه استوارى و سرفرازى است. براى مثال، خُبيب، زيد و عبداللَّه جزء ده نفر سپاه تبليغ بودند كه با دسيسه دشمن هفت نفر از آنها به شهادت رسيدند و اين سه تن به اسارت درآمدند. عبداللَّه نيز در بين راه به شهادت رسيد، امّا زيد و خُبيب را به مكّه بردند و به مشركان قريش فروختند تا آنها را به انتقام كشته هاى خويش به قتل برسانند.