قوانين و مقررات جنگ و صلح در اسلام - تقی زاده اکبری، علی - الصفحة ٢٣٤
١. اسيران كافر اسيران كافر يا مردان جنگىاند (اسرا) يا زن و كودك (سبايا). حكم اين دو دسته به شرح ذيل باهم متفاوت است:
١- ١. حكم اسرا (مردان جنگى)
١- ١- ١. حكم اسير گرفتن: حكم اسير كردن مردان جنگى در مواقع مختلف نبرد متفاوت است: «١» يك- اسير گرفتن قبل از آغاز عمليات: قبل از شروع درگيرى بين طرفين، افراد و گروههايى از هر دو طرف به منظور ديدهبانى، كسب اطلاعات و يا موارد مشابه ديگر از مركز خود دور شده و در معرض اسارت دشمن قرار مىگيرند. آيا گرفتن اسير در اين هنگام- چنانكه معمول مىباشد- از نظر اسلام مجاز است يا نه؟ در پاسخ بايد گفت: اسلام از آن منع نكرده است، بلكه شواهد تاريخى گوياى آن است كه اينگونه موارد را مجاز مىشمارد. قبل از جنگ بدر، مسلمانان دو نفر از افراد دشمن را اسير كرده، به حضور پيامبر (ص) آوردند.
رسول خدا از آنان سؤالاتى در باره قريش و تعدادشان پرسيد. «٢» پيامبر اكرم (ص) يك صد نفر را به فرماندهى حضرت على (ع) به سوى قبيله بنى سعد اعزام نمود. اين گروه شبها راه مىپيمودند و روزها پنهان مىشدند تا به محلّى به نام «همج»