بهانه اجراى اين حكم اولى، با شيعه نيز چنين رفتارى داشته باشند، از باب تقيه و ضرورت، مسلمانان را از به غنيمت گرفتن اموال ياد شده برحذر داشت و اين حكم در طول زمان هدنه تا ظهور حضرت مهدى (عج) ادامه دارد. «١» مؤيد اين احتمال رواياتى است كه در آنها آمده است كه حضرت على (ع) بر بغات منت نهاد و اموال خارج ميدان جنگ آنها را به غنيمت نگرفت، همچنان كه پيامبر (ص) در فتح مكه بر قريش چنين منتى نهاد. «٢» در برخى روايات نيز آمده است كه سيره حضرت مهدى (عج) در برخورد با بغات، متفاوت با سيره حضرت على (ع) با آنان است. «٣» ٢- ٢. اموال داخل ميدان جنگ‌ در اينكه آيا مى‌توان اموال داخل ميدان جنگ بغات را به غنيمت گرفت، چند قول است:
قول نخست: برخى فقيهان از جمله سيد مرتضى در ناصريات، «٤» ابن ادريس در سرائر «٥» و شهيد اول در دروس «٦» معتقدند كه غنيمت گرفتن اموال بغات در داخل ميدان جنگ جايز نيست. مستند اين عده- افزون بر اجماعى كه ابن ادريس ادعا مى‌كند- رواياتى است كه گرفتن غنيمت از بغات را به‌طور مطلق- چه اموال داخل ميدان جنگ و چه خارج آن- جايز نمى‌داند. «٧» در اين ميان، سيد مرتضى گفته است كه در هنگام جنگ مى‌توان از مركب و سلاح بغات در جنگ با آنان استفاده كرد. «٨» قول دوم: بيشتر فقيهان از جمله شيخ طوسى در خلاف «٩» و نهايه، «١٠» محقق در شرايع «١١» و