همچون سهمى از غنايم است، هرچند سهم ناقص. به بهانه كاستى رضخ از سهم نمى‌توان آن را از جرگه غنايمى كه بايد خمس آنها را اخراج كرد، بيرون برد. «١» پس از اخراج خمس، چهارپنجم غنايم ميان رزمندگان و كسانى كه در جنگ حضور يافته‌اند گرچه نجنگيده‌اند حتى كودك مذكّر- هر چند پس از به‌دست آمدن غنايم و پيش از تقسيم به دنيا آمده باشد- و نيز نيروهاى كمكى- گرچه پس از كسب غنايم و پيش از تقسيم رسيده باشند- تقسيم مى‌شود. در تقسيم، پياده يك سهم و اسب‌سوار دو سهم مى‌برد. «٢» برخى هم معتقدند كه بايد به اسب‌سوار سه سهم داد. «٣» هرچند فقيهان، شتر، قاطر، الاغ، گاو و فيل را به اسب ملحق نكرده‌اند، «٤» اما امروزه كه اسب جاى خود را به وسائل ديگر داده، اين بحث مطرح است كه اگر كسى با وسيله نقليه خود در جنگ حضور يافت، آيا بايد به او نيز بيش از پياده سهم داد، يا اينكه نمى‌توان وسائل جديد را به اسب ملحق كرد و يا اينكه ملاك سهم دادن به صاحب وسيله نقليه، تأثير آن در پيروزى و مقدار هزينه آن است؟ از آنجايى كه گفته شد كه اختيار غنايم در دست امام است، تصميم‌گيرنده در اين باره اوست. «٥» ٢- ١. اموال غيرمنقول‌ مراد از اموال غيرمنقول، اراضى و عقارات است. اين زمينها چند قسم‌اند و هريك حكمى خاص دارند:
١- ٢- ١. زمينهاى فتح شده با جنگ: زمينهاى فتح شده با جنگ كه از آنها به مفتوح‌العَنوه تعبير مى‌شود، درصورتى كه با اذن امام فتح شده و هنگام فتح آباد باشند، برخلاف اموال منقولِ به‌دست آمده با جنگ، ميان مجاهدان تقسيم نمى‌شود، بلكه از آنِ همه مسلمانان است، اعم از مجاهدان و ديگران و اعم از كسانى كه زنده‌اند و كسانى كه به دنيا خواهند آمد. «٦» از اين‌