دليل حرمت غدر- افزون بر ادله عام وجوب پايبندى به پيمان «١» كه عقلًا مقتضى نهى از ضد آن يعنى نقض پيمان است- فرمان پيامبر (ص) به مسلمانان عازم نبرد است كه آنان را از آن نهى مى‌فرمود. «٢» ديگر اينكه از امام على (ع) نقل شده كه «اهل غدر، فجور و خيانت در آتش‌اند». «٣» همچنين امام صادق (ع) فرمود: «سزاوار نيست كه مسلمانان پيمان‌شكنى كنند يا ديگران را به پيمان‌شكنى وادارند و يا به همراه پيمان‌شكنان به نبرد بپردازند». «٤» ٦. غُلُول‌ بسيارى از فقيهان غُلُول را نيز از اقدامات ممنوع برشمرده‌اند. «٥» دليل حرمت، نهى پيامبر (ص) است. «٦» محقق كَرَكى در جامع‌المقاصد غلول را به سرقت از اموال كفار حربى تفسير كرده است. «٧» نويسنده جواهرالكلام با مردود دانستن اين قول مى‌گويد: «ممكن است مراد از غلول، سرقت از اموال كافران حربى پس از دادن امان به آنان باشد، زيرا اموال كفار حربى در حال امان محترم است. همچنين ممكن است مراد از نهى از غلول، نهى از سرقت غنايم (پيش از تقسيم) باشد، بلكه گفته مى‌شود كه غلول بيشتر در سرقت غنايم به‌كار رفته است. حتى مى‌توان برخى عبارات فقيهان را كه پذيراى اين معنا هست، بر آن حمل كرد». «٨» اقدامات مشروع‌ پس از بيان اقدامات ممنوع جنگ از نظر اسلام، شايسته و بايسته است كه اقدامات مشروع و ادلّه آنها را بكاويم، زيرا برخى از اقدامات در غير جنگ، ممنوع و در جنگ مشروع‌اند.
١. مقابله به مثل‌ مقابله به مثل در لغت به معناى تلافى كردن، و بدى يا نيكى كسى را بعينه عوض دادن، «٩» و در فقه قاعده‌اى است كه اغلب در تلافى كردن اعمالى به‌كار مى‌رود كه از نظر اسلام ممنوع‌اند.