مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٨٩ - شرح حال بدكاران و تبهكاران

ياران حجر.

امير المؤمنين (ع) فرمود: «ريشه شرّ و بدى را از قلب ديگران بركن! در حالى كه از دل خود ريشه‌كن مى‌سازى.» (٣) ابو هريره در حديث مرفوعى از پيامبر ٦ نقل مى‌كند: ايمان لباسى است كه خداوند آن را بر تن هر كس كه بخواهد مى‌پوشاند، پس اگر بنده‌اى مرتكب زنا شد، خداوند از تن او لباس ايمان را بيرون مى‌آورد، اما وقتى كه توبه كرد، دوباره، باز مى‌گرداند. (٤) و نيز از ابو هريره نقل كرده‌اند: همانا هفت آسمان و هفته (طبقه) زمين پيرزن و پيرمرد زناكار را لعن مى‌كنند.

انس در حديث مرفوعى نقل مى‌كند: براستى اهل جهنم از بوى بد آلات زناكاران مى‌نالند. (٥) عربى بدوى مى‌گويد: هر چيزى پليدى دارد، و پليدى زبان به هرزه گويى است.

از على (ع) است كه مى‌گويد، عرض كردم: «الهى مرا به كسى از خلق محتاج نكن، پيامبر خدا ٦ فرمود: يا على! اين طور نگو! زيرا كسى نيست كه به مردم نيازمند نباشد. عرض كرد: يا رسول الله! پس چه بگويم؟ فرمود: بگو:

بار خدايا مرا به اشرار خلقت محتاج نكن. گفتم: يا رسول الله اشرار خلق چه كسانى هستند؟ فرمود: كسانى كه اگر چيزى به كسى ببخشند، منّت گذارند، و اگر چيزى ندهند، عيب‌گيرى كنند.» (٦) ابن عباس- خدايش از او خوشنود باد- مى‌گويد: مردم را در حالى يافتم كه هواى نفسشان پيرو دينشان بوده است، به راستى كه دين مردم امروز تابع هواى نفسشان مى‌باشد.

پيامبر ٦ فرمود: «همين قدر در شرارت يك فرد مسلمان بس، كه برادر مسلمانش را بترساند.» (٧)