مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٤٥١ - محاسبه نفس

آنگاه، ببين كه اكنون غم اين مصيبت تو را فراگرفته و آيا از چشمت قطره اشكى، از باب ترحم به خود جارى مى‌شود، پس اگر جارى شد، پس آن اشك از درياى رحمت برگرفته، هنوز جاى اميدوارى است.

پس بر نوحه و گريه به حال خود، ادامه بده و به ارحم الرّاحمين پناهنده شو و به پيشگاه بخشنده‌ترين بخشندگان شكوه كن! و اين مدد خواهى را ادامه بده و مبادا از طول مدّت بيچارگى و گدايى در خانه خدا افسرده شوى، شايد خداوند به ناتوانيت رحم كند، زيرا مصيبت و گرفتارى تو بزرگ است، گمراهيت به درازا كشيده است، هيچ پناه و نجات بخشى جز مولايت ندارى، پس به زارى، در درگاهش بنال! و در اين زارى خضوع و خشوع داشته باش، به ميزان عظمت نادانى و فزونى گناهانت، زيرا كه خداوند به بنده‌اى كه با خوارى و ذلّت مى‌نالد رحم مى‌كند، و بر جوينده دلسوز كمك مى‌كند، و دعاى درمانده بيچاره را مى‌پذيرد، و به خدا سوگند كه تو بيچاره‌اى و به رحمت خدا نيازمند، راهها بر تو تنگ شده و چاره‌ها به بن بست رسيده است، و موعظه‌ها در تو بى‌اثر و سرزنشها دل تو را نمى‌شكند، و از سويى طرف تقاضا بخشنده و جواد است و آن كه از او كمك مى‌طلبى بخشاينده و مهربان و خوان رحمتش گسترده است، كرمش نامتناهى و بخشندگيش همگانى است، و بگو: «يا ارحم الرّاحمين يا رحمان يا رحيم، يا حليم، يا عظيم، يا كريم، انا المذنب المصرّ انا الجري‌ء الّذى لا ينتهى انا المتمادى الّذى لا يستحيى هذا مقام المتضرّع المسكين و البائس الفقير، و الضّعيف الحقير و الهالك الغريق، فعجّل اغاثتى و فرجى و ارنى آثار رحمتك و اذقنى برد عفوك و مغفرتك و ارزقنى قوّة عصمتك يا ارحم الرّاحمين (٤٠).» و بعضى از بزرگان كه زياد گريه مى‌كردند و در ضمن گريه‌شان عرضه مى‌داشتند: «انا الّذى كلّما طال عمرى زادت ذنوبى انا الّذى كلّما هممت بترك خطيئة عرضت لى شهوتى اخرى ويلى خطيئة لم تبل و صاحبها في طلب اخرى ويلى ان كانت النّار لى مقيلا و مأوى، ويلى ان كان المقامع لرأسى تهيّأ (٤١).»