خواستگارانش را شيفته كرده و خود را چون عروسى زيبا، زينت كرده، چشمها به سوى آن خيره، و دلها، شيدا و نفوس دلباخته آن شده است، در حالى كه او تمام همسرانش را كشته است، پس چرا باقيمانده‌ها از گذشته‌ها عبرت نگيرند، و آيندگان از پيشينيان درس خوددارى نياموزند، و خداشناسان آنجا كه خداوند از حال دنيا خبر مى‌دهد، به خود نيايند. گاهى دلباخته دنيا به حاجت خود برسد، آنگاه مغرور شده سركشى كند و قيامت را فراموش كرده، فكر خود را مشغول دنيا سازد، تا اين كه پايش بلغزد، و سخت پشيمان شود و با حسرت زياد، لحظه‌هاى سخت مرگ با تمام شدّت در رسد، و حسرتهاى مردن با تمام غمهايش او را فراگيرند، هر كه علاقمند دنيا باشد، خواسته خود را در نيابد، و خود را از رنج آسوده نسازد، و بدون توشه از دنيا بيرون رود، و بى‌آمادگى رهسپار شود، بنا بر اين از دنيا حذر كن، و علاقه‌مندترين چيز دنيا را خطرناكترين چيز بدان، زيرا دنيادار هر چه بيشتر به شادمانى دنيا دلبسته باشد با ناراحتى بيشتر از دنيا بيرون رود، و آنچه در دنيا باعث شادى است، فريبنده، و آنچه سودبخش است فردا پر زيان است، خوشى دنيا پيوسته ناخوشى است، و به جاى بقا، فناست، و شادى آن آميخته به اندوههاست، هر كه به او پشت كرد و از او رو گرداند ديگر برنگشت، و نمى‌داند چه پيش خواهد آمد، تا منتظر آن باشد، روزهايش (به دليل زودگذر بودن) دروغين است، و آرمانهايش بيهوده، و زلالش، تيره، و زندگيش نكبت آور. فرزند آدم در دنيا در معرض خطر است، اگر عاقل است بايد بينديشد او در نعمتهاى دنيا احساس خطر و از گرفتاريها، پرهيز مى‌كند، حال اگر خداوند از اينها خبر نداده بود، و براى او مثل نزده بود، دنيا، خود، خفته را بيدار، و غافل را هوشيار مى‌كرد تا چه رسد كه از جانب خداوند متعال باز دارنده و در باره دنيا پند دهنده آمده است.

دنيا در نزد خدا منزلتى ندارد، و از روزى كه آفريده است بر او نگاه نكرده است، دنيا كليدها و گنجهاى خود را بر پيامبر ٦ عرضه كرد؛ بدون اين كه به مقدار بال پشه‌اى از مقام او در نزد خدا كاسته شود، پيامبر ٦ از پذيرش آن سرباز زد،