مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٩٨ - تهذيب اخلاق

مى‌كنم تا در رفاه باشم و از آنها عقب بمانم، پس چند روزى صبر كنم بهتر است از اين كه فرداى قيامت نصيب كمترى داشته باشم، و چيزى در نزد من بهتر از پيوستن به دوستان و برادرانم نيست. عايشه مى‌گويد: به خدا سوگند، پس از آن يك هفته كامل نگذرانده بود كه زندگى را بدرود گفت. (٣٨) از انس نقل كرده‌اند: فاطمه (ع) پاره نانى براى پيامبر خدا ٦ آورد، پيامبر ٦ فرمود: اين پاره نان چيست؟ عرض كرد: گرده نانى است كه پخته‌ام، و گوارايم نشد تا اين پاره نان را براى شما آوردم. فرمود: بدان كه اين نخستين خوراكى است كه پس از سه روز به دهان پدرت وارد مى‌شود، آنگاه فرمود: گرسنگان در دنيا در آخرت سيرند، و مبغوضترين مردم نزد خدا آنانى هستند كه معده‌شان از پرخورى سنگين است، و هيچ بنده‌اى ترك نمى‌كند خوراكى را كه ميلش مى‌كشد مگر اين كه در بهشت، درجه‌اى به او مى‌دهند. (٣٩) يكى از بزرگان مى‌گويد: از شكم‌پرستى حذر كنيد! زيرا آن باعث سنگينى در زندگى و بدبويى در آخرت است.

لقمان به پسرش مى‌گويد: پسرم هر گاه معده‌ات پر بود، فكر و انديشه‌ات مى‌خوابد و حكمت فلج مى‌شود و اعضاى بدن از عبادت باز مى‌ماند.

به محمّد بن واسع گفتند: خوشا به حال كسى كه مختصر خوراكى دارد تا آن را بخورد و از ديگر مردم بى‌نياز شود. او گفت: خوشا به حال كسى كه گرسنه شب را بگذراند و از لطف خدا راضى باشد.

در تورات آمده است: از خدا بترس! و هر گاه سير بودى بياد گرسنگان باش! گرسنگى را ستوده‌اند، و پيامبران (ع) گرسنگى را بكار بسته‌اند به خاطر چند چيز: گرفتارى و عذاب خدا فراموش نشود، و هم چنين افراد مبتلا و گرفتار از ياد نروند، چون سير از گرسنه خبر ندارد، و بنده زيرك وقتى كه دچار بلايى مى‌شود به ياد گرفتارى آخرت مى‌افتد، با تشنگى خود، يادآور تشنگى مردم، روز قيامت در محشر مى‌شود، و از گرسنگى خود، به ياد گرسنگى اهل جهنّم مى‌افتد