مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٧ - شرح حال مؤلف و توصيف او توسط ديگر دانشمندان

است. و شهيد- خدايش بيامرزد- در «شرح ارشاد» از او تمجيد زيادى كرده است آنجا كه مى‌گويد: «از جمله كسانى كه قول به «مضائقه» را تأييد كرده‌اند، شيخ زاهد ابو الحسين ورّام بن ابى فراس- خدايش از او خوشنود باد- است، زيرا وى در آن باره مسأله‌اى را با فوايد نيكو و هدفهاى جالب مطرح كرده است».

محقق كاظمى در «التكملة» در باره او مى‌گويد: «براستى او، مورد اطمينان، پارسا، فردى شايسته، معاصر منتجب الدّين بود.» شهيد سعيد، شمس الملّة و الدّين محمد بن مكّى، از قول محمد بن جعفر، معروف به ابن مشهدى، از طريق شيخ ما (ابو الحسين ورّام)، از سديد الدين محمود حمصى، و او از شيخ صالح، ثقه، موفق الدين، حسين بن فتح واعظ گرگانى، از شيخ ابو على طوسى، و او از پدرش شيخ الطائفة- بهشت خدا بر همه آنان ارزانى باد- نقل حديث مى‌كند.

بيشتر دانشمندان رجال اين چنين نقل كرده‌اند، جز اينكه نقل شهيد اوّل متوفى ٧٨٦ از قول مؤلف «ابو الحسين ورّام» متوفى ٦٠٥ با يك واسطه بسيار بعيد است، زيرا اين بدان معنى است كه ابن مشهدى كه از قول مؤلف نقل حديث كرده از سالخوردگانى باشد كه ١٣٠ سال و يا در همين حدود عمر كرده باشد، و قهرا چنين عمرى بايد در شرح حال دانشمندان نوشته مى‌شد، در صورتى كه ما در طى شرح حال دانشمندان به چنين چيزى برنخورده‌ايم. و شايد- همان طورى كه از اجازات بحار برمى‌آيد- بين آن دو تن، شيخ نجيب الدين محمد، واسطه بوده است.

ورام- قدس سره- در شهر حلّه، دوم محرّم الحرام سال ٦٠٥ هجرت پيامبر- بر هجرت‌كننده هزاران درود و سلام باد- از دار دنيا رفت.