مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٠٠ - راستى و صداقت و خشم و غضب براى خدا

مى‌كند كه يك مرد عامى تو را به تقواى الهى دعوت كند.

شخصى به مهدى (عباسى) گفت: چهارپايانى را كه تو سوار مى‌شوى با دستمال تيمار مى‌كنند، و آب سرد مى‌خورانند، و علوفه را آماده مى‌سازند تا تو از فربهى و تميزى و خوشرنگى آنها لذّت ببرى، در صورتى كه دينت، تيره و كدر است، بخدا قسم اگر ببينى از ديدنش ناراحت مى‌شوى! بشر رحال، و مطر وراق را دست بسته نزد منصور (دوانيقى) آوردند، كه با ابراهيم بن عبد الله بن حسن، قيام كرده بودند. منصور به بشر گفت: آيا تو گوينده اين سخنى: من در دلم غمى احساس مى‌كنم كه جز نسيم سرد عدل و داد و يا گرمى نيزه، آن را از بين نمى‌برد؟ جواب داد: آرى. گفت: به خدا قسم كه گرمى نيزه‌اى را بر تو مى‌چشانم چنان كه موهاى سرت سفيد شود. در جواب گفت: من هم چنان پايدارى كنم كه سلطنت و قدرت تو را به خاك نشانم. آنگاه دستش را بريدند، چهره درهم نكشيد و تكان نخورد! سپس به مطر گفت: اى زنازاده! مطر جواب داد: البته تو خود مى‌دانى كه مادر من از سلامة- نام مادر منصور- بهتر بود. منصور گفت: اى احمق! جواب داد: احمق كسى است كه دينش را به دنيايش فروخته است. دستور داد او را از بالاى بام انداختند و او از دنيا رفت.

از پيامبر خدا ٦ نقل كرده‌اند: نخستين چيزى كه روز قيامت از بنده مؤاخذه مى‌شود، آن است كه به او مى‌گويند: آيا به تو تن سالم نداده و از آب سرد، سيرابت نكرديم (٤)؟! از على (ع) در باره قول خداى متعال: ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌ (٥) روايت شده است كه فرمود: نعمتهايى كه مورد بازخواست قرار مى‌گيرند: امنيّت، تندرستى و عافيت است.

از ابن عبّاس نقل شده است: خداوند متعال، از بندگان در مورد تندرستى بدن، و سلامت گوش و چشم مى‌پرسد كه در چه راهى به كار برده‌اند، با اين كه او خود داناتر است.