مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٧١ - آداب معاشرت

آداب معاشرت‌

در باره معاشرت با مردم، ديدار، مصافحه، هم‌نشينى، مكاتبه، احوال پرسى، جواب سلام و درود، آداب نفس و آنچه مربوط به اينهاست.

جابر بن عبد الله انصارى از پيامبر نقل كرده است: «از جمله خو و خصلت پيامبران و صدّيقان است كه هر گاه يك ديگر را ببينند گشاده رو باشند، و هر گاه با هم روبرو شوند، مصافحه كنند، و كسى كه به خاطر خدا به ديدن ديگرى مى‌رود بر عهده ديدار شده است كه او را گرامى دارد.» (١) ابو هريره از آن حضرت نقل كرده است: «هر گاه بنده‌اى، برادرش را براى خدا ديدار كند سروشى از آسمان ندا مى‌كند، خوشا به حال تو و گامهاى تو، براى خود، خانه‌اى در بهشت فراهم كردى.» (٢) پيامبر ٦، مى‌گويد كه خداوند بزرگ مى‌فرمايد: «محبّت من لازم است در حق كسانى كه يك ديگر را بخاطر من دوست مى‌دارند و همچنين براى خاطر من به ديدن هم مى‌روند.» (٣) و از آن گرامى است: «مثل آن كسى كه در مجلسى مى‌نشيند، و حكمت را از ديگرى مى‌شنود، و آن را نقل نمى‌كند، مگر به نوعى بدتر از آنچه شنيده است، مانند مرد شبانى است كه نزد او آمدند و گفتند: گوسفندى از گوسفندانت را بده، او گفت: برو بهترين آنها را جدا كن! و او آمد و گوش سگى را كه همراه گله بود گرفت. (٤)»