مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٥٣٧ - توصيف زمين محشر و اهل محشر

توصيف زمين محشر و اهل محشر

پس از همه مراحل قبلى، ببين كه بعد از برانگيخته شدن و دوباره زنده شدن، با پاى برهنه و عريان به زمين محشر سوق داده مى‌شوند، به زمين براق و صافى كه هيچ كجى و اعوجاجى در آن نمى‌بينى، و نه تپه‌اى كه زير آن انسانى پنهان شود، و نه گوديى كه از چشم پوشيده بماند، بلكه خاكى يك نواخت و ساده، بدون هيچ گونه تفاوتى، دسته جمعى، بدان جا سوق داده مى‌شوند، پاك و منزّه است آن خداوندى كه همه خلايق را با تمام اختلاف صنفى كه دارند از همه جاى زمين، در يك جا گرد آورد، آنگاه كه با غرّش و لرزشى كه پيامدى در پى دارد، آنان را جابجا سازد. (راجفه، همان نفخه اولى و رادفه، نفخه دوّم است.) و سزاوار است كه آن روز اين دلها ترسان و اين ديدگان فرورفته و گريان باشند.

رسول خدا ٦ فرمود: مردم روز قيامت روى زمينى سفيد رنگ گندمگون چون قرص نان سفيد، محشور شوند، كه براى كسى نشانه‌اى روى آن صفحه زمين وجود ندارد. خورشيد، ماه و ستارگان آسمان از بين مى‌روند، (٢) پس اى بيچاره به هول و هراس و سختى روز قيامت فكر كن. وقتى كه تمام خلايق روى آن خاك گرد آيند، ستارگان آسمان بالاى سرشان از هم فرو ريزند و خورشيد و ماه تاريك شوند، و زمين نيز به دليل خاموش شدن چراغش، تيره و تار است، و در آن ميان كه تو در آن شرايط بسر مى‌برى ناگاه آسمان بالاى سرشان دور مى‌زند و با تمام زبرى‌