مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٥٠٩ - اقدام در كار

توشه را برگيريد.

ديگرى گويد: هيچ فردى از شما نيست كه شب را صبح كند، جز اينكه، او، خود مهمان و مالش عاريه است، و مهمان بايد كوچ كند، و مال عاريه به صاحبش برگردد.

كسى در هنگام بيمارى حسن بصرى كه به مرگش انجاميد، بر او وارد شد، حسن به او گفت: مرحبا، خوش آمدى، درود خدا بر شما و خداوند ما و شما را در بهشت جا دهد. اين نشانه خوبى است اگر شما بردبار باشيد و باور و يقين داشته باشيد، اگر شما اين خبر را با گوش بشنويد و از اين گوش بيرون دهيد،- خدا شما را بيامرزد- بهره‌اى از آن نخواهيد برد! زيرا هر كه پيامبر خدا ٦ را ديد، آن بزرگوار را ديد كه صبح و شام در حالى گذراند كه نه خشتى روى خشت و نه نيى بر روى نى قرار داد، و ليكن براى آن حضرت هدفى مشخص شد كه او نيز براى رسيدن به آن هدف، دامن همت بر كمر زد، [فرمود]: «شتاب! شتاب! زود! زود! به چه وسيله عروج مى‌كنيد و به كمال مى‌رسيد! خداوند كسى را بيامرزد كه زندگى را يك لحظه قرار داده و پاره نانى خورده و لباس كهنه‌اى پوشيده، و [با فروتنى‌] به زمين چسبيده و در عبادت كوشا، و بر گناهى كه از او سرزده گريان، و از كيفر گريزان، و طالب رحمت حق است تا وقتى كه بر اين منوال اجلش فرا رسيد. (١٢)» از بزرگى درخواست موعظه شد، فرمود: اى مرد! مبادا كثرت مردم در راه غلط تو را از خودسازى باز دارد، زيرا فرمان الهى [مربوط به تو] ويژه تو است نه آنها، و مگو اينجا مى‌روم! و بيهوده روز بر تو بگذرد، زيرا آن فرمان الهى در مورد تو محفوظ است. و هرگز چيزى را براى جستن بهتر و نه براى دريافت نتيجه سريعتر از نيكى تازه در برابر گناهى انجام شده نخواهى يافت.

هان اى فرومايه آماده نبرد شو* و اگر چه تو شاهد لذتها باشى آيا جاودانه خواهى بود (١٣)؟