مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٥٠٤ - درجات مردم در درازى و كوتاهى آرزو

درجات مردم در درازى و كوتاهى آرزو

بدان كه مردم در اين جهت متفاوتند، بعضى از مردم آرزوى جاودانگى دارند، و هميشه مى‌خواهند بمانند، چنان كه خداوند متعال فرموده است: «... آيا يكى از ايشان دوست دارد كه هزار سال عمر كند. (١)» و دسته‌اى آرزوى ماندن تا زمان پيرى را دارند يعنى تا آخرين مدت عمرى كه ديده‌اند، و چنين افرادى به دنيا سخت دلبسته‌اند.

پيامبر خدا ٦ فرمود: پير- اگر چه از پيرى استخوانهاى گردنش كج شده باشد- باز هم در طلب دنيا جوان است، جز كسانى كه خدا ترسند و آنان اندكند. (٢) و گروهى از مردم آرزوى يك ساله دارند، و به بيشتر از آن نمى‌انديشند، و در سال بعد، زندگى خود را مسلّم نمى‌دانند، امّا اين قبيل افراد تابستان براى زمستان و در زمستان براى تابستان تدارك مى‌بينند، و هنگامى كه به اندازه نياز آن سال را فراهم كردند، مشغول عبادت مى‌شوند، و بعضى آرمان خود را به يك شب و يك روز محدود مى‌كنند و چنين كسى جز براى همان روز تدارك نمى‌بيند، و به فكر فردا نيست.

حضرت عيسى (ع) فرمود: در غم روزى فردا نباشيد، پس اگر فردا جزء عمرتان باشد روزى شما همراه عمرتان خواهد رسيد و اگر از عمرتان نباشد، پس در غم عمر ديگران نباشيد!