مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٤٨٦ - ياد مرگ

ياد مرگ‌

پيامبر خدا ٦ فرمود: «زياد ياد كنيد درهم شكننده لذّتها را (١)» معناى سخن پيامبر ٦ آن است كه با ياد مرگ، لذّتها را تيره كنيد تا اعتماد شما به لذّتهاى دنيا از بين برود.

و نيز فرمود: اگر چهارپايان به آنچه فرزند آدم در باره مردن، آگاهى دارد، آگاه مى‌شدند، ديگر شما گوشت حيوان فربهى نمى‌توانستيد بخوريد (٢).

يكى از اصحاب پرسيد: يا رسول الله آيا كسى با شهدا محشور مى‌شود؟

فرمود: آرى، آن كسى كه در شبانه روزى بيست مرتبه مرگ را ياد كند (٣). علّت اين فضيلت آن است كه ياد مرگ باعث دورى از دنيا مى‌شود و انسان را براى آخرت آماده مى‌كند، و غفلت از مرگ موجب غرق شدن در شهوتهاى مادى مى‌شود.

و آن گرامى فرمود: مرگ ارمغانى براى مؤمن است (٤)، زيرا دنيا زندان مؤمن است و او همواره به خاطر رياضت نفس و مبارزه با شهوات و كشمكش و دفاع از شيطان در رنج است، مرگ باعث آزادى او از عذاب است و آزادى در حقيقت هديه‌اى سربسته است كه به شكل نعمتهاى ابدى به او مى‌رسد.

و نيز فرمود: مردن كفاره‌اى است براى شخص مسلمان (٥). مقصود از مسلمان واقعى، مؤمن راستين است كه مردم از دست و زبانش ايمن باشند و داراى خلق و خوى مؤمنان باشد.

بعضى نقل كرده‌اند كه پيامبر خدا ٦ به مجلسى گذرش افتاد كه‌