مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٣٦٧ - نكوهش خودخواهى و تكبر
نكوهش خودخواهى و تكبر
خداوند در چند مورد در قرآن مجيد تكبر و خودخواهى را نكوهش كرده و شخص خودخواه را مورد سرزنش قرار داده و فرموده است: «بزودى آنانى را كه بناحق در زمين، تكبّر مىورزند، از آيات خود باز مىگردانيم» (١) و نيز فرموده است:
«آن كه ننگ دارد از عبادت پروردگار و گردنكشى مىكند» (٢).
و مىفرمايد: «... امروز به عذاب سختى كيفر مىشويد، بدان سبب كه بر خدا ناحق مىگفتيد، و از آيات او سركشى مىكرديد» (٣).
و خداى متعال فرمايد: «... بد جايى است، آرامگاه متكبّران (٤)!» و خداوند متعال فرمايد: «... اين چنين خداوند مهر مىگذارد بر هر دل، تكبّركننده گردن فراز (٥).» و باز فرموده است: «... و نااميد شد، هر سركش حق ناپذير (٦).» پيامبر خدا ٦ فرموده است: هر كه به اندازه ذرّهاى خودخواهى در دلش باشد، وارد بهشت نشود و هيچ كسى كه در دلش ذرّهاى از ايمان باشد، وارد آتش دوزخ نگردد (٧).
و نيز آن بزرگوار مىگويد: خداوند فرموده است: بزرگى زيبنده من است، و عظمت از آن من، پس هر كس در يكى از اينها با من در ستيزد، او را در جهنّم افكنم (٨).
و آن گرامى مىفرمايد: گردنفراز وارد بهشت نشود، و نه بخيل و آن كه بدخوست (٩).