مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٢٤٨ - حسد

پيامبر خدا ٦ فرمود: نسبت به برآوردن حاجتها در خفا، يك ديگر را كمك كنيد، زيرا هر صاحب نعمتى مورد حسد ديگران است. (٦) و نيز فرمود: شش گروه به خاطر شش چيز- پيش از حساب- وارد آتش دوزخ مى‌شوند؛ پرسيدند: يا رسول الله- درود خدا بر تو- آنها چه كسانى هستند؟ فرمود: فرمانروايان به خاطر ستمگرى، عربها به دليل تعصّب و دهقانان به خاطر خودخواهى، بازرگانان به خاطر خيانتكارى، و روستائيان به دليل نادانى و دانشمندان به خاطر حسد. (٧) يكى از بزرگان مى‌گويد: بر هيچ كسى من به خاطر دنيا حسد نورزيدم، زيرا اگر او اهل بهشت باشد، چگونه بر او حسد ورزم بخاطر دنيايى كه در نظر اهل بهشت ناچيز است، و اگر از اهل دوزخ باشد، بازهم چگونه بر او حسد ورزم كه او سرانجام كارش آتش جهنّم است.

به يكى از بزرگان گفتند: آيا مؤمن حسد مى‌ورزد؟ گفت: از پسران حضرت يعقوب فراموش كرده‌اى، آرى حسد، در دل آدمى، به صورت اندوهى پيدا مى‌شود، و تا وقتى كه با زبان و دست حسدت را نسبت به طرف به كار نبرده‌اى آن حسد زيانى به تو نمى‌رساند.

يكى از بزرگان مى‌گويد: هيچ كسى مرگ را زياد ياد نمى‌كند مگر اين كه خوشى و حسدش كم مى‌شود.

حسن (٨) مى‌گويد: اى فرزند آدم، چرا نسبت به برادر مسلمانت حسد مى‌ورزى، اگر آن شخصى است كه خداوند از كرامت خود به او مرحمت كرده است، پس چرا تو نسبت به كسى كه مورد لطف خداست حسد مى‌ورزى؟ و اگر آن طور نيست، پس چرا نسبت به كسى كه سرانجام كارش با آتش دوزخ است، حسد مى‌ورزى؟