مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٦٢ - سرزنش ديگران

نسبت به شاگردان خود، همين كار را بكنيد.

جاحظ در وصف كتاب مى‌گويد: كتاب، آن چيزى است كه اگر در آن بنگريد، روحتان شاد، و دلتان آباد مى‌شود، در يك ماه از آن چيزى مى‌آموزيد كه در يك روزگار از دهان افراد نياموخته‌ايد، و اگر هيچ لطف و احسانى نكرده جز اينكه تو را مانع از نشستن دَرِ خانه‌ات و نگريستن به رهگذران شده، كه نگرش زياد، باعث تعرّض به حقوق ديگران، و تجسّس حال مردم و سر و كار با حرفهاى مفت و افكار فاسد، و اخلاق پست و جنبه‌هاى نكوهيده مردم است. هر آينه مفيد سلامتى و غنيمت بود.

خليل مى‌گويد: هر گاه كتابى سه بار استنساخ شود، و آن نسخه‌ها با هم مقابله نشوند، آن كتاب گنگ و نامفهوم شود.

همو مى‌گويد: هيچ كسى به نيازمنديش نمى‌رسد مگر با دانستن چيزى كه نيازمند نيست.

پيامبر ٦ فرمود: «نگاه كردن به چهره علما عبادت است». از امام صادق- جعفر بن محمد (ع)- راجع به اين سخن پيامبر پرسيدند، فرمود:

«مقصود، آن عالمى است كه هر گاه به او نگاه كنى، تو را به ياد آخرت بيندازد، و هر كس جز اين باشد، نگاه كردن به او، فساد است.» (٩٤) يا عالم باش، يا متعلّم، يا مستمع، و يا دوستدار عالمان، پنجمى نباش كه هلاك مى‌شوى! علم، عمل را مى‌طلبد، اگر عمل پاسخ داد چه خوب، اگر نه علم از بين مى‌رود.

مردى به برادرش نوشت: به راستى تو را علم داده‌اند پس مبادا- آن روزى كه دانشمندان با نور دانش خود پيش مى‌روند- تو نور علمت را به تاريكى گناهان خاموش كرده باشى.

پيامبر خدا ٦ مى‌فرمايد: «همواره اين امت زير حمايت و لطف‌