مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٥٤ - سرزنش ديگران

امير المؤمنين (ع) مى‌فرمايد: «مردم دنيا همچون كاروانى هستند كه ايشان را مى‌برند در حالى كه آنها خوابند.» (٧٦) محمد بن حنفيّة مى‌گويد: هر كس آخرت در نظرش ارزشمند باشد دنيا در نظرش خوار و بى‌مقدار مى‌شود.

امير المؤمنين (ع) فرمود: «و من شما را از دنيا برحذر مى‌دارم زيرا دنيا جاى پايدارى، و سراى اقامت و آرميدن نيست، سرايى است در نزد پروردگارش بى‌مقدار، خوبى و بدى، و شيرينى و تلخيش بهم آميخته است، خداوند متعال آن را براى دوستانش نپسنديده، و از دادن آن به دشمنانش بخل نورزيده است.» (٧٧) بسا كارى كه به موقع انجام مى‌گيرد، يك سنتى مى‌شود، و گاهى بى‌موقع انجام مى‌گيرد، گناه محسوب مى‌شود.

عربى مى‌گويد: فلانى در نظر من كوچك شد، چون دنيا در نظرش بزرگ است.

حسن مى‌گويد: فرزند آدم، در حقيقت تو همان عدد روزهاى عمر هستى هر روزى كه مى‌گذرد، مقدارى از عمر تو مى‌گذرد.

سلام بن مسكين نقل مى‌كند كه حسن به ما گفت: اى گروه جوانان، در پى آخرت باشيد، به خدا قسم ما گروههايى را ديده‌ايم كه در پى آخرت بودند، هم به دنيا رسيدند و هم به آخرت، و به خدا سوگند كسى را نديديم كه طالب دنيا باشد و به آخرت رسيده باشد.

ابو العتاهيه مى‌گويد: اى كسى كه طالب دنيايى تو را چهره ظاهرى دنيا فريب مى‌دهد و حتما اگر آن طرف دنيا را ببينى پشيمان مى‌شوى. (٧٨) حكيمى مى‌گفت: آگاهترين مردم به وضع روزگار، كسى است كه از رويدادهاى آن كمتر در شگفت باشد.

امير المؤمنين (ع) فرمود: «به خدا قسم، اين دنياى شما در چشم من پست‌تر از استخوان ساق خوك در دست مبتلا به بيمارى جذام است.» (٧٩) يكى از بزرگان مى‌گويد: اى دنيا چه جگرهايى را كه مجروح ساختى و