مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٣٤ - سرزنش ديگران

پس كار كن! هر كس اراده و تصميماتش قوى باشد، ارگان و پايگاههاى فكريش قوى است.

مى‌گويند: هر كس فكرش را بكار اندازد و از پروردگارش طلب خير كرده و با دوستش مشورت كند، او وظيفه خود را انجام داده است، و خداوند آنچه را كه دوست دارد در باره او، مقدّر مى‌كند.

دورانديشترين مردم دو گروهند: يكى آن كه خداوند در دنياى او گشايشى داده و او سپاسگزار است تا در آخرت هم خداوند بر او گشايش بخشد، دوّم آن كسى كه خداوند در دنيا او را تنگدست نموده و او تحمل مى‌كند تا خداوند در آخرت او را دچار تنگنا نسازد.

بهمن پسر اسفنديار مى‌گويد: آزموده را آزمودن، وقت تلف كردن است.

امير المؤمنين (ع) فرمود: [در فرمان به مالك اشتر] «در مشورت خود، بخيل را دخالت نده، زيرا كه او از نيكى و بخشش تو را باز دارد و از تنگدستى بترساند، و هم شخص ترسو را كه تو را در كارها سست كند، و نه حريص را كه حرص و آز را در نظر تو جلوه دهد، پس بخل، ترس و حرص، طبايع مختلفى هستند كه از بدگمانى به خدا سرچشمه مى‌گيرند.» (٢٢) پيامبر ٦ فرمود: «بهترين عمل آن عملى است كه بيشتر دوام داشته باشد هر چند كه اندك باشد.» (٢٣) امير المؤمنين (ع) فرمود: «كار اندكى كه به آن ادامه داده شود، بهتر از كار زيادى است كه خستگى و ملال آور باشد.» (٢٤) و از آن گرامى است: «بهترين اعمال آنهايى است كه خلاف هواى نفست باشد.» امام زين العابدين (ع) وقتى كه از دنيا رفت و آن بزرگوار را غسل مى‌دادند، بر روى پشتش- در اثر آب و نان و انبانهاى غذايى كه شب هنگام به‌