مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ١٢٢ - متن عربى ظلم و ستم

بنگريد، چگونه ژوليده و غبار آلود، به سوى من با شتاب از هر راه دورى مى‌آيند، شما گواه باشيد كه من- جز آزار و أذيّت يك ديگرشان- آنها را آمرزيدم. (١٤) از جابر بن عبد الله در حديث مرفوعى نقل شده است كه پيامبر ٦ فرمود:

«از ستم بپرهيزيد كه ستمكارى در روز قيامت، باعث تاريكى‌هاست و از بخل دورى كنيد كه بخل مردمان پيش از شما را هلاك ساخته است، آنان را وادار كرد تا خون يك ديگر را بريزند و ناموس هم را حلال شمارند.» مجاهد در حديث مرفوعى نقل مى‌كند: خداوند مرض گرى را بر اهل دوزخ مسلّط مى‌كند آن قدر بدن خود را مى‌خارند كه استخوانهايشان نمايان مى‌شود، بعد به آنها مى‌گويند: آيا اين كار باعث آزار شد؟ جواب مى‌دهند: آرى به خدا قسم، آنگاه گفته مى‌شود: اين در مقابل آن اذيت‌هايى است كه مؤمنان را مى‌آزرديد. (١٥) گويند: سليمان بن عبد الملك به مكه رفت، و در آنجا طاوس يمانى را ديد، به طاوس گفتند: براى خليفه حديثى نقل كن! گفت: پيامبر خدا ٦ فرموده است: «همانا از همه مردم- روز قيامت- عذاب آن كسى بيشتر است كه خداوند او را بهره‌اى از سلطنت خود دهد، امّا او در قلمرو حكومت الهى، به ستم برخيزد.» (١٦)

[متن عربى‌] ظلم و ستم‌

١- رحم اللَّه عبدا كان لأخيه قبله مظلمة في عرض أو مال فأتاه فيحلّله منها قبل أن يأتي يوم ليس معه دينار و لا درهم.

٢- من اقتطع شيئا من مال امرء مسلم بيمينه حرّم اللَّه عليه الجنة، قالوا: يا رسول اللَّه و إن كان شيئا يسيرا قال: و إن كان قضيبا من أراك.

٣- أوحى اللَّه إلىّ أن يا أخا المرسلين يا أخا المنذرين أنذر قومك لا يدخلوا بيتا من بيوتى و لا أحد