إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٨ - باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست

اى مردم خدا شما را پناه داده از اينكه آتش بر شما فرستد و شما را عذاب نميكند مگر اينكه آزمايش‌تان كند چنان كه ميفرمايد: إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ‌[١] همانا اين داستان نشانه‌هائيست و گر چه ما آزمايش‌كنندگانيم.

و نيز حضرت در خطبه‌ى ديگر كه مسير همين خطبه را طى ميكند فرموده: آگاه باشيد كه دنيا مسلم گذشته و در آستانه نابودى است و فناى خود را اعلام كرده و گذشت خود را نيز اخطار كرده است تغيير داده است خوبيهايش را و بسرعت باهلش پشت كرده دنيا با مشقت‌ها اهلش را كوچك ميكند و بوسيله مرگ همسايگانش را بيم ميدهد و ميترساند شيرينهايش تبديل به تلخى مى‌شود صفا و جلا و روشنيش كدر و تيره ميگردد پس بجا نمى‌ماند از دنيا مگر كمى باندازه‌اى كه در ته مشك آبى بجا ماند يا قطره‌اى مانند اشك چشم كه اگر طلب كند آن را تشنه فايده‌اى نه بخشد بسرعت كوچ كنيد اى بندگان خدا از اين خانه‌اى كه زوالش بر اهلش مقدر است و شما را نفريبد در اين دنيا مدت زندگانى و طولانى نشود بر شما اين مدت سوگند بخدا اى مردم اگر ناله و فرياد كنيد شما مانند ناله و فرياد شتران بچه مرده و بخوانيد مانند خواندن كبوتر و بسوى خدا بلند كنيد صدايتان را بدعا مانند صداى رهبانى كه ترك دنيا كرده‌اند و مالها و فرزندانتان را واگذاريد بواسطه نزديكى بخدا در بلندى مقام‌ها و درجات و آمرزش گناهانى كه كه كرام الكاتبين شمرده‌اند و نوشته‌اند و نگهدارى كرده‌اند.

[١] مؤمنون ٢٩.