إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٣٦ - باب پنجاه و يكم خبرهائى كه از رسول خدا نقل شده
پند و اندرز نمىگيرند و چطور از تو نميترسند و حضرت حسين بن على ٧ خيلى باين شعر متمثل ميشد و ميفرمود.
|
يا اهل لذات دنيا لا بقاء لها |
ان اغترارا بظل زائل حمق |
|
اى كسانى كه سرگرم لذتهاى دنيا باشيد دوامى براى آن لذتها نيست و هر كس فريب بخورد بسايهاى كه زائلشونده است در انتهاى احمقى و نادانى نيست.
و حضرت رسول اكرم فرمود دنيا خانهى كسى است كه خانه ندارد و براى آن دنيا جمع مىكند كسى كه خردمند نيست و طلب ميكند شهوتهاى دنيا را كسى كه فهم ندارد و براى خاطر دنيا دشمنى مىكند كسى كه علم و دانش ندارد و بخاطر دنيا حسد ميورزد كسى كه فقاهت ندارد و براى دنيا كوشش مىكند كسى كه داراى مرتبهى يقين نيست و هر كس همتش براى دنيا باشد حزن و اندوهش در دنيا و آخرت زياد است.
و گفته شده هنگام مردن عابدى رسيد در حالت احتضار گفت غصهى من بر آن شبى است كه خوابيدم و روزيست كه افطار نمودم و ساعتى است كه غفلت از ذكر خداى تعالى كردم.
و از نبى اكرم روايت شده كه هر كس حمايت از آبروى برادر مسلمانش بكند اين عمل براى او مانعى است از آتش و هر كس كه در دلش دوستى برادر مؤمنش باشد و او را آگاه نكند مسلم خيانت باو كرده هر كس خوشنود نشود از برادر مؤمنش مگر هنگامى كه چيزى باو به بخشد دشمنيش هميشگى مىشود و هر كس دوستش را