إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤١٩ - باب پنجاه و يكم خبرهائى كه از رسول خدا نقل شده
بدور است و پيمانشكنى و رفت و آمد نكردن با قوم و خويشان خداى تعالى ميفرمايد: «أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ»[١].
حضرت فرمود عمرو خارج شد از محضر پدرم صدايش بگريه بلند بود و داد ميزد و ميگفت نابود مىشود هر كس كه قرآن را برأى و انديشهى خود تفسير نمايد و با شما در فضيلت و علم بجنگد كه خود را با شما برابر كند.
و رسول خدا فرمود اول چيزى كه بواسطه آن خدا را معصيت كردند شش چيز است دوستى دنيا، جاهطلبى، راحتطلبى، دوستى خواب، زنان را دوست داشتن، غذا را دوست داشتن، و فرمود كه خشم ايمان را تباه ميكند آنچنان كه سر كه عسل را تباه ميكند و حضرت ابى عبد اللَّه فرمود: خشم كليد تمام بديهاست، نبى اكرم فرموده هر كس نفسش را نگهدارد از ريختن آبروى مسلمانان خداوند او را از لغزش روز قيامت نگهدارد و هر كس خوددارى كند از خشم كردن بر مردم خداوند او را از عذاب روز قيامت حفظ كند.
و فرمود در جهنم وادى است براى متكبران و خودستايان كه نام آن وادى سقر است بخداى تعالى از گرمى خود شكايت كرد و از خدا خواست كه نفسى بكشد پس بامر خدا نفسى كشيد كه تمام جهنم را سوخت.
و از حضرت ابى جعفر روايت شده فرمود كه حضرت على بن الحسين بفرزندانش ميفرمود: از دروغ كوچك و بزرگ چه شوخى و چه جدى بپرهيزيد زيرا كه هر گاه مرد دروغ كوچك گفت بر دروغ
[١] رعد ٢٥.