إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٤٠ - باب چهل و چهارم - پرسش ابى ذر

روايت شده كه اى طالب دانش پيش بفرست براى روز قيامت خود چيزى زيرا كه تو در گرو كردارت باشى هر چه بديگران كنى بتو همان معامله را خواهند كرد.

اى دانشجو نماز بخوان پيش از آنكه قدرت نماز خواندن نداشته باشى همانا مثل نماز براى نماز گذار مانند مرديست كه بر سلطان وارد شده ساكت در گوشه‌اى نشسته تا سلطان از كارهايش فارغ شود بعد خواسته‌اش را در ميان گذارد همين طور است مرد مسلمان در اختيار پروردگار است تا وقتى كه در نماز است تمام حواسش متوجه خداست خدا هم هميشه باو توجه دارد تا زمانى كه از نماز فارغ شود.

اى دانشجو انفاق كن پيش از آنكه ثروت از دستت برود و قدرت بر انفاق نداشته باشى همانا مثل صدقه براى صاحبش مانند مرديست كه مردم اراده‌ى كشتن او را دارند او ميگويد مرا مكشيد و مرا مهلت بدهيد تا بتوانم رضايت شما را جلب كنم.

همين طور است مرد مسلمان بفرمان خداست بهر صدقه‌اى كه ميدهد گرهى بآن صدقه از گردنش باز ميكند تا زمانى كه خدا گروهى را بميراند و خدا از آنان راضى بود پس از آتش دوزخ آزاد شده.

اى دانشجو. اين زبان هم كليد خير است و هم كليد شر همان طورى كه كيسه پولت را مهر مى‌زنى دهنت را هم مهر بزن.

اى دانشجو اين مثلها را خداى عز و جل براى مردم زده و فرموده است «وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ‌»[١] و نميداند آنها را مگر دانايان.

[١] عنكبوت ٤٣.