إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣ - ترجمه مؤلف

ابى طالب ٧ و شرح غزوات و مكارم اخلاقى آن سرور، و حل مشكلات علمى و مباحثات و مناظرات با علماى اديان و بطور كلى شرح مقامات ائمه اطهار : و فضل شيعيان اهل بيت و دوستان ذريه پيامبر صلّى اللَّه عليه و اله است.

شرح حال مؤلف، گرچه از نظر تاريخ تولد و وفات روشن نيست ولى از بيانى كه در كتاب (غرر الاخبار و درر الآثار) آورده و ميگويد (بعد از انقراض دولت بنى عباس (سال ٦٥٦ ه) ضعف و اختلاف شديدى در ميان ملوك اسلامى پديد آمد، و اينك كه نزديك بصد سال از آن دوران ميگذرد، هنوز هم كفار در شرق و غرب ممالك اسلامى بر مسلمانان مسلطاند: خون مسلمين را ميريزند و اموال آنان را به نهب و غارت مى‌برند ...) چنين برميآيد كه در قرن هشتم زندگى ميكرده است.

مؤيد اين مطلب اين است كه شيخ زاهد عارف، ابو العباس احمد بن فهد حلّى درگذشته سال ٨٠١ هجرى در كتاب معروف خود (عدة الداعى) از ايشان نقل حديث كرده و علامه مؤلف، خود، ضمن اجازه حديثى كه بنام شيخ محمّد گيلانى در پشت كتاب (فقيه من لا يحضره الفقيه) نوشته، چنين تذكر ميدهد كه نزد پدر بزرگوارش ابو الحسن محمّد بن على ابن عبد اللَّه بن الحسن ديلمى به تحصيل كمالات علمى پرداخته و از شيخ بزرگوار شهيد اول درگذشته سال ٧٨٦ هجرى اجازه روايت داشته و طريق روايتى هم بفخر المحققين فرزند علامه حلى درگذشته سال ٧٧١ دارد.