إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٤ - باب هجدهم - سفارشهاى لقمان به پسرش

تعالى ميفرمايد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ‌»[١] اى گروهى كه ايمان آورديد ياوران خدا باشيد، مبادا اينكه يار هواى نفستان و يار شيطان باشيد و بدانيد كه همانا چيزى مانند پيشوائى كه گمراه شود و مانند بحث منافق بر باطل دين را ويران و خراب نميكند، دنيا جدا كرده گردنهاى طالبين و آنان را كه بدو ميل كرده‌اند همانا گورستان بوستانى است از بوستانها و باغهاى بهشت يا گوداليست از گودالهاى جهنم.

پس فرش قبر را از كردار شايسته قرار دهيد مثل يكى از شما كه كار نيك و شايسته انجام ميدهد مانند دانشمنديست كه سخنش را گسترش ميدهد و براى خودش عمل ميكند چنانچه خداى تعالى ميفرمايد:

«وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ»[٢] و كسانى كه كردار شايسته انجام دهند پس براى خودشان انجام داده‌اند، و هر گاه ديديد كه خدا هر چه را كه بنده‌اش دوست دارد باو مى‌بخشد و بنده هم قيام به معصيت خدا كرده پس بدانيد كه مهلتى است براى او چنان كه ميفرمايد:

«سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ‌» بزودى بگيريم ايشان را از جايى كه ندانند.

از ابن عباس پرسيدند از صفت كسانى كه خدا را از ترس خدا تصديق كردند سپس گفت: اينان مردمى هستند كه دلهايشان از خوف خدا اندوهگين است، ديدگانشان گريان و اشك بر گونه‌هاشان جارى، ميگويند چطور خوشحال باشيم و حال اينكه مرگ پيش روى‌

[١] صف ١٤.

[٢] روم ٤٣.