إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٦ - باب سوم زهد دنيا و ميل بعبادت

و عذابش و جهنم آرامگاهش باشد.

و نيز فرمود: زاهد در دنيا قلب و بدنش در آسايش است و فرمود: مؤمن زاد و توشه برگيرد ولى كافر از دنيا بهره و لذت برد. اى پسر آدم از محرمات خدا خويش را نگه‌دار تا عابد باشى و خوشنود باش به آن چه كه خدا برايت قسمت كرده تا بى‌نياز ثروتمند باشى، به همسايه‌ات نيكى كن كه مسلمان باشى و همراهى كن مردم را همان طورى كه دوست دارى با تو همراهى كنند تا با انصاف باشى.

همانا پيش از شما گروهى بودند كه اموال زياد و بسيارى گرد آوردند و بناهاى بلند و زرنگار ساختند و آرزوهاى دراز داشتند شب را بروز آوردند در صورتى كه بامدادان تباه شدند و خانهايشان بصورت گورستان‌ها در آمد.

اى فرزند آدم تو در گرو كردارت باشى و روى آورنده بپروردگارت هستى پس كوشش كن با آن چه در دست دارى، زمين را زير پا ميكوبى طولى نميكشد كه همان زمين كه تو بر زبرش راه ميروى در دلش جايگاه تو باشد از روزى كه از رحم مادر قدم بروى زمين گذاردى بفكر خرابى كاخ زندگانيت باشى.

و فرمود: آن كه خدا او را بى‌نياز كند مردم بوى نيازمند باشند حضرت امير المؤمنين فرمود: دنيا انتهاى ديدن كور است و بس كه بعد از آن چيزى را نميبيند.

و حضرت امير المؤمنين فرموده: دنيا آخرين ديدگاه و هدف كوردل است جز دنيا چيزى نميبيند ولى روشن دل بينا ديده‌اش را باز ميكند و ميداند كه در پس اين سراى ديگر سرائى است بينا از دنيا