إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٥٤ - باب پنجاه و دوم - احاديث برگزيده

بر او واجب مى‌كند چنان كه خداى تعالى فرموده: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌»[١] و براى هر كس كه در پيشگاه پروردگارش بترسد دو بهشت است.

و از حضرت ابى عبد اللَّه روايت شده كه فرمود كه كامل نميشود ايمان بنده‌ى مؤمن مگر اينكه در او چهار خصلت باشد اخلاقش نيكو باشد، بخشنده باشد، از گفتن حرفهاى زيادى خوددارى كند، زيادى از مالش را انفاق كند و از امام صادق ٧ است كه فرمود خدا تميزى و زينت را دوست دارد، كثافت و ناتميزى را ناخوش دارد و خداى عز و جل هر گاه نعمتش را بر بنده‌اش ارزانى دارد دوست ميدارد كه اثر نعمتش را بر آن بنده به بيند.

از حضرت پرسيدند چطور اثر نعمت را آشكار كند فرمود لباسش را تميز كند خودش را خوشبو كند خانه‌اش را گچ‌كارى كند كثافتهاى خانه را جاروب كند بطورى كه روشن كردن چراغ پيش از غروب خورشيد فقر و تهى دستى را نابود كند و روزى را زياد كند.

و از حضرت صادق ٧ روايت شده فرمود كه نبوده و نخواهد بود تا روز قيامت مرد مؤمن مگر اينكه او را همسايه‌اى باشد كه او را آزار دهد و نيز فرمود كه مرد پدر و مادرش ميميرند و او عاق پدر و مادر است بعد از مرگشان بر ايشان دعا مى‌كند پس نامش در شماره‌ى نيكوكاران نوشته مى‌شود.

[١] الرحمن ٤٥.