إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٨٢ - باب چهل و نهم - ستايش ادب

بدان كه به سبب مال براى هيچ كس دوست واقعى پيدا نميشود بلكه ادب است تكيه‌گاه مرد و بازگوكننده‌ى عقل و خرد است و رهنماى اوست بر صفات پسنديده و انسان بى‌ادب جز چارپائى بيهوده چيزى نيست و حضرت جواد ٧ فرمود دو مرد با هم گرد نيايند مگر اينكه بهترين آن دو در پيشگاه خدا همانست كه ادبش بيشتر باشد.

بحضرت عرض كرد كه اى پسر رسول خدا برترى او را از نظر مردم دانستيم ولى در پيشگاه خدا برترى او چيست فرمود بخواندن قرآن بآنطورى كه نازل شده و روايت كند احاديث ما را آنچنان كه گفته‌ايم و بخواند خدا را از روى ميل و حقيقت ادب جمع شدن صفت‌هاى نيك و دور كردن صفات زشت است و وسيله‌ى ادب مرد بخوبيهاى اخلاق در دنيا و آخرت ميرسد و وسيله رسيدن بهشت است ولى ادب از نظر مردم خوب حرف زدن است و جز اين چيزى نيست در صورتى كه باين تعريف اعتنائى نميشود تا زمانى كه آدم را بسوى خشنودى خدا و بهشت نرساند.

و بهترين ادبها آداب دينى است پس مؤدب بآداب دين باشيد و هر كس همنشينى پادشاهان را كند و ادب نداشته باشد سرانجام او را بسوى نابودى كشاند تا چه رسد بكسى كه بخواهد با پادشاه پادشاهان در تماس باشد كه ناچار بايد ادب كامل داشته باشد.

و روايت شده كه همانا خداى تعالى در بعضى از كتابهايش ميفرمايد: بنده‌ى من آيا نيكوكاريست كه تو مرا مناجات كنى ولى‌