إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧٩ - باب چهل و هشتم در ستايش فقر و سرانجام كار

دورى كرد رسول خدا فرمود چه چيز ترا وادار كرد كه از او دورى كنى ترسيدى از فقر او بتو چيزى بچسبد؟ يا از ثروت تو باو چيزى بچسبد ثروتمند عرضكرد حالا كه چنين فرموديد بجرم اين كارم نصف ثروتم را باو دادم حضرت نبى اكرم بآن مرد فقير فرمود قبول ميكنى مرد فقير عرضكرد نه اى رسول خدا نه حضرت پرسيد چرا قبول نميكنى عرضكرد ميترسم همان مرضى كه او را فرا گرفت مرا نيز فرا گيرد.

بدان كه زنده كردن دين خدا و عزّت دادن كلمات خدا و فرمان بردارى پيامبران و پيروى از شرايع و احكام و يارى كردن پيامبران و نشر دادن ادعاى آنان از زمان آدم تا زمان پيغمبر ما حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و اله نبوده مگر بواسطه فقيران مگر نشنيده‌اى داستان را كه خدا در كتاب بزرگش با زبان پيغمبرش بيان ميكند و نيز بيان كرده كه متصدى انكار كردن اديان ثروتمندان ستمگر و بزرگان متكبراند.

خداى تعالى از قول نوح حكايت ميفرمايد هنگامى كه او را سرزنش ميكنند «قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ‌»[١] گفتند آيا بتو ايمان بياوريم با اينكه مردمان فرومايه از تو پيروى كنند مراد از «الْأَرْذَلُونَ» فقيرانند و نيز بحضرت شعيب گفتند: «وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا»[٢] نمى‌بينيم ترا مگر اينكه فرومايگان ما از تو پيروى ميكنند.

و به شعيب گفتند «وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً»[٣] و همانا ما ترا در بين خود فقير مى‌بينيم «وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا

[١] شعراء ١١١.

[٢] هود ٢٩.

[٣] هود ٩٣.