إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧٧ - باب چهل و هشتم در ستايش فقر و سرانجام كار

پس بايد اى خردمندان با چشم صاف و روشن و انديشه‌ى دست نخورده نگاه كنيد كه اگر در دنيا و زيادى دنيا خيرى ميبود ازين مردان زيرك فوت نمى‌شد آنان كه خلاصه‌ى آفرينش و حجت‌هاى خدايند بر ساير مردم بلكه بواسطه‌ى دورى از دنيا مقرب درگاه خدا شدند بطورى كه امير المؤمنين ٧ فرمود ترا اى دنيا سه طلاقه كردم كه رجوعى در آن نباشد.

و روايت شده خداى تعالى در قيامت بفقرا ميفرمايد من شما را براى پستى فقير نكردم بلكه چون فقر براى شما بهتر است شما را تهى دست قرار دادم و خداى تعالى در بعضى از كتابهايش فرموده واى بر شما ثروتمند را ثروت ندادم بجهت گرامى داشتن او همانا ثروتمندان را بوسيله فقرا آزمايش مى‌كنم و اگر فقرا نبودند ثروتمندان سزاوار بهشت نميشدند.

و رسول خدا فرمود: كه همانا خدا گرد آورد روز قيامت ثروتمندان و تهى‌دستان را سپس نداكننده‌اى برانگيزاند كه از فراز عرش صدا ميزند اى گروه مؤمنان هر يك از شما پيوند كرده با برادر مؤمنش در راه خدا اگر چه بيك لقمه‌ى نان و خورش باشد خدا باو غذاى بهشت دهد پس دست او را بگيرد و داخل بهشت كند.

و فرمود كه فقرا روز قيامت بهتر مى‌شناسند ايشان را از پدران و مادرانشان فرمود مرد فقير مى‌آيد و دست برادر مؤمنش كه با او پيوند كرده و اكرام باو نموده ميگيرد و ميگويد اى برادر آيا مرا ميشناسى آيا تو نبودى كه در فلان روز خوبى بمن كردى تمام‌