إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧٦ - باب چهل و هشتم در ستايش فقر و سرانجام كار

خدا برسولش عطا فرمود آنان را در قيامت بهره‌اى نيست آگاه باشيد كه عمل اهل بهشت سختى‌هاى فراوانست ولى عمل دوزخ شهوترانى و كارهاى آسانست آگاه باش كه شهوترانى يك ساعت اندوه و غصه‌ى طولانى روز قيامت بار آورد.

و اما زندگانى حضرت على سيد الوصيين و تاج عارفين و برادر مهربان رسول پروردگار عالمين صلّى اللَّه عليه و اله پس حال آن حضرت در پارسائى و دلباختگى آشكارتر است از اينكه حكايت شود سويد بن غفلة گفت بر حضرت امير المؤمنين ٧ وارد شدم بعد از آنكه بآن حضرت براى خلافت بيعت كرده بودند و آن حضرت بر فراز حصيرى نشسته بود در خانه جز او كسى نبود سپس عرضكردم يا امير المؤمنين بيت المال مسلمين در اختيار شماست من در اين خانه چيزى از آنچه كه يك خانه را لازم دارد نمى‌بينم.

سپس حضرت فرمود اى پسر غفلة خانه‌اى كه بايد از آن بيرون شد نيازى باثاث ندارد و ما را خانه ايست كه بهترين اسباب و اثاثيه‌ى خود را بدان جا انتقال داده‌ايم و ما بزودى بآنجا خواهيم رفت و چنين بود كه هر گاه ميخواست لباسى بپوشد وارد بازار ميشد دو جامه ميخريد و جامه بهتر را بقنبر مى‌داد و ديگرى را خودش مى‌پوشيد و بعد پيش نجار مى‌آمد آستينش را ميكشيد و ميفرمود آستين را با تيشه قطع كن تا در مورد ديگرى مصرف شود آستين ديگرى را بحال خودش باقى مى‌گذاشت و مى‌فرمود اين را از بازار ميگيرى براى حسن و حسين.