إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٥٦ - باب چهل و هفتم دعا و بركت و فضيلت آن

وَ يَكْشِفُ السُّوءَ»[١] آيا كسى هست كه جواب دهد بيچاره و گرفتار را هنگامى كه او را بخواند و بدى او را برطرف كند و نيز خداى سبحان فرموده: «وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى‌ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ‌ فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ‌»[٢] و بحقيقت فرستاديم بسوى امتان پيامبرانى پيش از تو پس گرفتيم ايشان را به سختى و رنجورى شايد ايشان زارى كنند پس كاش تا سختى ما بسوى ايشان مى‌آمد زارى مى‌كردند ولى دلهايشان سخت شد.

و نيز خداى تعالى فرموده است: «قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً»[٣] بگو كيست كه برهاند شما را از تاريكيهاى دشت و دريا او را پنهان و بازارى ميخوانيد و گروهى را بر دعا ستايش كرده سپس فرموده: «إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ‌»[٤] ايشان در كارهاى نيك مى‌شتافتند و ميخواندند ما را از راه ميل و ترس.

و رسول اكرم فرمود: بهترين عبادتها دعاست و فرمود: دعا مغز و حقيقت عبادت است و نيز فرمود: هر گاه خدا براى بنده‌اش اجازه‌ى دعا بدهد بزودى خدا با رحمت خود در اجابت را برويش باز كند هر كس دعا كند نابود نميشود و خدا بر بنده‌اى كه از او چيزى نخواهد خشم ميكند و بايد بنده از خدا بخواهد اگر چه بند كفشش باشد و اسلحه‌ى مؤمن دعا كردنست.

[١] نمل ٦٣

[٢] انعام ٤٢.

[٣] انعام ٦٣.

[٤] انبياء ٩.